ΕΘΝΙΚΈΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΈΣ ΠΟΛΙΤΙΚΈΣ
γ. Νομοθετικές Προβλέψεις για τις διάφορες Μορφές Βίας κατά των Γυναικών στην ελληνική Έννομη Τάξη
Οι διάφορες μορφές βίας κατά των γυναικών αντιμετωπίστηκαν στη χώρα μας με διαφορετικές νομικές διατάξεις και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και συγκυρίες. Έτσι, ενώ υπό την πίεση της πολιτικής συγκυρίας και του δυναμικού φεμινιστικού κινήματος υπήρξε το 1984 η νομοθετική μεταβολή για τον βιασμό( Ν. 1419 / 84), η θέσπιση ειδικών αδικημάτων για την ενδοοικογενειακή βία και τη σεξουαλική παρενόχληση συνάντησε μεγάλες αντιστάσεις και καθυστέρησαν οι σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.
Βιασμός
Σχετικά με την εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου βάσει του Ν. 1419 / 84, στο οποίο προαναφερθήκαμε( βλ. και Αθανασάτου, 1995: 295-307) δεν έχουμε δυστυχώς κάποια νεώτερη έρευνα η οποία να καταγράφει συστηματικά τις ενδεχόμενες μεταβολές κατά την ακροαματική διαδικασία ή τις προπαρασκευαστικές της δίωξης πράξεις( τι συμβαίνει δηλαδή όταν η γυναίκα καταφεύγει στην Αστυνομία για να καταγγείλει τον βιασμό της, στη συνέχεια όταν εξετάζεται από τον Ιατροδικαστή κ. λπ.) Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί σε κάποια έρευνα στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των καταγγελιών, πόσες από αυτές φθάνουν στη Δικαιοσύνη, τι ποσοστό καταδικαστικών αποφάσεων και με ποιο ποινικό χαρακτηρισμό εκδίδεται σε ετήσια βάση, καθώς και άλλα στοιχεία τα οποία θα συμβάλουν σε μία αποτίμηση της νομοθετικής πρωτοβουλίας για τον βιασμό( βλ. από πλευράς εμπειρικού υλικού τη μονογραφία της Καίτης Παπαρρήγα Κωσταβάρα, η οποία καταγράφει την εμπειρία της από τις δίκες βιασμού με την ιδιότητά της ως συνηγόρου των θυμάτων, όπου παραθέτει συγκλονιστικές περιπτώσεις).
Θα θέλαμε πάντως να τονίσουμε ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος της έμφυλης βίας εκτείνεται σε ευρύ φάσμα πεδίων του κρατικού μηχανισμού. Τομείς ενδιαφέροντος οι οποίοι αφορούν καίρια ζητήματα δημόσιου προγραμματισμού αποτελούν ο επαρκής δημόσιος φωτισμός, η πρόβλεψη παρουσίας προσωπικού για την ασφάλεια της κυκλοφορίας των γυναικών σε όλους τους χώρους τη μέρα και τη νύχτα, η πολιτική έρευνας για την επιστημονική προσέγγιση των σχετικών φαινομένων, η ειδική εκπαίδευση όλων των εμπλεκομένων( βελτίωση της εκπαίδευσης των αστυνομικών, η συζήτηση και ευαισθητοποίηση για το πρόβλημα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης), η παρακολούθηση του θέματος στις τουριστικές περιοχές κ. λπ. Γενικότερα για την ουσιαστική βελτίωση της κατάστασης απαιτούνται υποστηρικτικές πρακτικές της Διοίκησης σε κάθε τομέα του κρατικού μηχανισμού που εμπλέκεται με το θέμα, είτε έμμεσα είτε άμεσα( αστυνομία, ιατροδικαστικές υπηρεσίες, Νοσοκομεία, δικαστικές υπηρεσίες), και βέβαια ευαισθητοποιημένοι και επιστημονικά καταρτισμένοι δικαστές και εισαγγελείς.
Ενδοοικογενειακή βία
Στην Ελλάδα το πρόβλημα της συζυγικής κακοποίησης και γενικότερα της ενδοοικογενειακής βίας είχε καταγραφεί σε σχετικές έρευνες. Η έρευνα του ΚΕΘΙ το 2003 έδειξε ότι το 56 % των γυναικών που ερωτήθηκαν, είχαν βιώσει μια μορφή βίας λεκτικής ή ψυχολογικής, το 3,6 % είχαν υποστεί σωματική βία και το 3,6 % είχαν εξαναγκασθεί σε σεξουαλική επαφή. Στην εκτίμηση των ποσοστών αυτών θα πρέπει πάντως να ληφθεί υπόψη ότι αρκετές γυναίκες δεν αξιολογούν ως σωματική βία ελαφρότερες σωματικές βλάβες, όπως χαστούκια, σπρωξίματα κ. λπ.( ΚΕΘΙ, 2003). Η ίδια έρευνα έδειξε χρόνιες καταστάσεις, κατά τις οποίες
52