ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΦΎΛΟ ΚΑΙ ΑΜΕΙΒΌΜΕΝΗ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗ
αλλά και ευρύτερους κοινωνικούς σκοπούς. Με την ερμηνεία αυτή, το ΔΕΚ μετέτρεψε την ισότητα μεταχείρισης ανδρών γυναικών στην εργασία από οικονομικό εργαλείο ευρωπαϊκής ενοποίησης σε αναγνωρισμένο κοινωνικό στόχο της Ένωσης( Γιαννακούρου, 2008: 13-14). Η αναβάθμιση της αρχής με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ το 1997( βλ. Κεφάλαιο Ι: « Επισκόπηση Θεσμών και Κυριότερων Σταθμών ») είναι σαφώς επηρεασμένη από τη σταθερή αυτή γραμμή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Είναι σημαντικό ακόμη να υπογραμμίσουμε ότι το Δίκαιο συνιστά ένα από τα πεδία-όχι βεβαίως το μοναδικό- όπου αποτυπώνονται κατευθυντήριες γραμμές για την υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών. Στην περίπτωση του κοινοτικού δικαίου για την ίση μεταχείριση βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σύνθετο πλέγμα, το οποίο περιλαμβάνει σειρά νομικών και θεσμικών κειμένων διαφόρων χρονικών περιόδων, επιπέδων και βαθμού δεσμευτικότητας, Η κατάταξη την οποία προτείνει η μελέτη της Γιαννακούρου( 2008: 15) είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τη θεώρηση του πολύπλευρου και αντιφατικού σε κάποιες περιπτώσεις αυτού πεδίου. Σύμφωνα με αυτήν διακρίνουμε:
α. Το Πρωτογενές Κοινοτικό Δίκαιο
Το Πρωτογενές Κοινοτικό Δίκαιο, περιλαμβάνει:
• y τη Συνθήκη της Ρώμης( 1957)
• y τη Συνθήκη του Μάαστριχτ( 1991)
• y τη Συνθήκη του Άμστερνταμ( 1997)
• y τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων( 1999)
• y το Σχέδιο Ευρωπαϊκού Συντάγματος( 2003)
• y τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη της ΕΕ( 2007).
Από τα κείμενα αυτά, ιδιαίτερο συμβολικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων, επονομαζόμενος και « Κοινωνικός Χάρτης », ο οποίος εγκρίθηκε το 1989 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Στρασβούργου από 11 Κράτη Μέλη, εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου. Πρόκειται για κείμενο πολιτικού χαρακτήρα, το οποίο δεν έχει νομική δεσμευτικότητα. Ο Χάρτης περιέχει 12 δικαιώματα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών( άρθρο 16). Ως προς την εφαρμογή του Χάρτη, προβλέπεται ότι η εξασφάλιση των απαραίτητων μέτρων εναπόκειται στα κράτη μέλη. Συναφής είναι και η Οδηγία 92 / 85 της ΕΟΚ για την προστασία των εγκύων και των λεχώνων, η οποία, όπως ήδη αναφέραμε, έχει εισαχθεί στη ελληνική έννομη τάξη. Η μελέτη του Χάρτη έχει γίνει αντικείμενο μιας σειράς εργασιών( βλ. ενδεικτικά: Κραββαρίτου 2006: 1132, Μανιατοπούλου Χίου, 1991: 99).
Σε ότι αφορά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ του 1991, το κύριο κείμενο της Συνθήκης δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα μας, όμως το Πρωτόκολλο Κοινωνικής Πολιτικής, το οποίο προσαρτήθηκε στη Συνθήκη επέκτεινε τη νομιμοποιητική βάση για τις δυνατότητες ρυθμιστικών δράσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο πεδίο της ισότητας των φύλων, εισάγοντας δύο σημαντικές καινοτομίες: α) Ανήγαγε τον κοινωνικό διάλογο και τις συμφωνίες των κοινωνικών εταίρων σε αυτόνομη πηγή διαμόρφωσης του Ευρωπαϊκού Εργατικού Δικαίου, και β) Επεξέτεινε ρητά την Κοινοτική αρμοδιότητα στη σφαίρα των κοινωνικών θεμάτων, στα οποία συγκαταλέγεται ασφαλώς και η ισότητα των φύλων. Μια από τις θετικές συνέπειες του Πρωτοκόλλου ήταν η παροχή δυνατότητας για ψήφιση Οδηγιών στο πλαίσιό του.
35