ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ | Page 23

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | ΕΠΙΣΚΌΠΗΣΗ ΘΕΣΜΏΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΌΤΕΡΩΝ ΣΤΑΘΜΏΝ
y y Εκπαίδευση και κατάρτιση των γυναικών στις Νέες Τεχνολογίες.
y y Ανάπτυξη Θετικών Δράσεων υπέρ των γυναικών στις επιχειρήσεις.
y y Ενίσχυση γυναικείας επιχειρηματικότητας.
y y Αξιοποίηση της Κοινωνίας της Πληροφορίας.
Οι σχετικές δράσεις ενισχύθηκαν από εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης
και συνεργασίες τόσο με τα Κράτη Μέλη, όσο και με μία σειρά από φορείς της οικονομίας, Μη
Κυβερνητικές Οργανώσεις και τους Κοινωνικούς Εταίρους.
Η αναγνώριση του φεμινιστικού επιχειρήματος αφενός για την οικονομική αξία της απλή-
ρωτης οικιακής εργασίας με την οποία επιβαρύνονταν κυρίως οι γυναίκες αναπληρώνοντας
την έλλειψη υποδομών φροντίδας για τα παιδιά και τα άλλα εξαρτώμενα μέλη της οικογένειας
και αφετέρου για το γεγονός ότι αυτή η επιβάρυνση δημιουργεί ένα εγγενές εμπόδιο για την
είσοδο και την επαγγελματική σταδιοδρομία των γυναικών στην αγορά εργασίας, οδήγησε
στην υιοθέτηση των μέτρων συμφιλίωσης οικογένειας και εργασίας και για τα δύο φύλα.
Πράγματι, ο στόχος της ισοτιμίας ανδρών και γυναικών στον χώρο της εργασίας ήταν πρα-
κτικά ανέφικτος όσο δεν εξασφαλίζονταν εκείνες οι υποδομές και οι ρυθμίσεις, βάσει των
οποίων θα καλύπτονταν οι ανάγκες φροντίδας του οίκου, των παιδιών και των ηλικιωμένων.
Ορόσημο στις σχετικές εξαγγελίες αποτέλεσε η Σύσταση του Συμβουλίου για τη Φύλαξη των
παιδιών (92/241/ΕΟΚ), η οποία σηματοδοτεί και την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από
τον δημόσιο χώρο της εργασίας στον ιδιωτικό χώρο της οικογένειας (Στρατηγάκη, 2008: 36).
Εξαιτίας του γεγονότος ότι, παρόλο που η κάλυψη αυτών των αναγκών προϋπέθετε την
κατεύθυνση ικανών χρηματικών πόρων προς τη δημιουργία κοινωνικών υποδομών φροντί-
δας, οι σχετικές κοινωνικές δαπάνες σταδιακά περιορίστηκαν, η υλοποίηση των μέτρων συμ-
φιλίωσης εργασίας και οικογένειας προσανατολίστηκε περισσότερο στην ευέλικτη ρύθμιση
του κόστους εργασίας, παρά στην κατ’ εξοχήν αναγκαία ανάπτυξη κοινωνικών υποδομών
φροντίδας. Όπως εύστοχα παρατηρεί η Στρατηγάκη (2008: 37), οι λεγόμενες ευέλικτες
ρυθμίσεις (μειωμένο ωράριο, μεγάλες γονικές άδειες, δυνατότητα μερικής απασχόλησης),
παρότι υποτίθεται ότι αφορούσαν και τα δύο φύλα, στην πραγματικότητα απευθύνονταν στις
γυναίκες. Η χρήση των σχετικών διατάξεων από τις γυναίκες αναπαρήγαγε τελικά τις διακρί-
σεις και τον διαχωρισμό λόγω φύλου στην αγορά εργασίας και δεν άμβλυνε την ανισότητα
λόγω φύλου στο πεδίο της απασχόλησης.
Σημαντικό συμβολικό βάρος είχε πάντως η πρώτη ειδική αναφορά για θέματα ισότητας
των φύλων σε κείμενο ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής. Πρόκειται για το ειδικό άρθρο για
την ίση μεταχείριση ανδρών γυναικών το οποίο περιελήφθη στον Κοινοτικό Χάρτη των Θε-
μελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων το 1989, ο οποίος αποτύπωσε την
κοινωνική συμφωνία μεταξύ της ευρωπαϊκής ηγεσίας σε ανώτατο επίπεδο (Ζακ Ντελόρ) και
της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.
γ. Τ
 ρίτη περίοδος (1991-2000): Προώθηση των Γυναικών στα Κέντρα Λήψης
Αποφάσεων και η Ένταξη της Ισότητας σε όλες τις Πολιτικές
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μία σειρά από παράγοντες συντελούν στη μετατόπιση
του πολιτικού ενδιαφέροντος τ