Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Κείμενο 21 ο
Ο ρήτορας Αισχίνης ( περ . 389-314 π . Χ .), πολιτικός αντίπαλος του Δημοσθένη , εναντιώθηκε με τον λόγο του Κατὰ Κτησιφῶντος στην πρόταση του Κτησιφώντα να τιμηθεί με χρυσό στεφάνι ο Δημοσθένης για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα . Ύστερα από την ήττα του στη σχετική δίκη και την αποτυχία της φιλομακεδονικής πολιτικής του αναγκάστηκε να εκπατριστεί στη Μικρά Ασία και στη Ρόδο . Στις επιστολές που σώθηκαν με το όνομά του , οι οποίες όμως δεν προέρχονται από αυτόν , παρουσιάζεται ως εξόριστος . Στο απόσπασμα που ακολουθεί γίνεται λόγος για το πώς αντιμετωπίζει ο συγγραφέας την εξορία του .
Ἐπιστολαί
Οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ὅσοι φεύγουσιν ἀδίκως , ἢ δέονται τῶν πολιτῶν ὅπως ἐπανέλθωσιν , ἢ διαμαρτόντες τούτου λοιδοροῦσι τὰς ἑαυτῶν πατρίδας , ὡς φαύλως αὐτοῖς προσφερομένας · ἐγὼ δὲ ἐπείπερ ἅπαξ ἀναξίως ὧν ἐπολιτευσάμην ἠτύχησα , καὶ κατηγορῶν ἄλλων αὐτὸς ἑάλων , ἄχθομαι μέν , ὥσπερ εἰκός ἐστιν , ἀγανακτῶ δὲ οὐδέν . Οὐ γὰρ οὕτως ἔγωγε ἠλίθιός εἰμι ὥστε , ἐξ ἧς πόλεως Θεμιστοκλῆς ὁ τὴν Ἑλλάδα ἐλευθερώσας ἐξηλάθη , καὶ ὅπου Μιλτιάδης , ὅτι μικρὸν ὤφειλε τῷ δημοσίῳ , γέρων ὢν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἀπέθανε , ταύτῃ τῇ πόλει Αἰσχίνην τὸν Ἀτρομήτου φεύγοντα ἀγανακτεῖν οἴεσθαι δεῖν , εἴ τι τῶν εἰωθότων Ἀθήνησιν ἔπαθεν .
Αἰσχίνου , Ἐπιστολαί , 3.1-3
Λεξιλόγιο
φεύγω : εξορίζομαι / δέομαί τινος : παρακαλώ κάποιον / διαμαρτάνω : αποτυγχάνω , κάνω λάθος / λοιδορέω-ῶ : βρίζω , κακολογώ , κατηγορώ / προσφέρομαι : συμπεριφέρομαι / ἅπαξ : για μια φορα , μια και / ἄχθομαι : δυσαρεστούμαι , στεναχωριέμαι , θλίβομαι , ενοχλούμαι / ἐξελαύνω τινά : διώχνω κάποιον , εξορίζω
41