Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Κείμενο 12 ο
Ο Λυσίθεος , επικαλούμενος τις μαρτυρίες του κατηγόρου στην παρούσα δίκη και ε- νός ακόμη μάρτυρα , του Διονυσίου , είχε κατηγορήσει τον Θεόμνηστο ως ῥίψασπιν , γεγονός που του στερούσε το δικαίωμα συμμετοχής στην πολιτική ζωή της πόλης . Ο Θεόμνηστος με τη σειρά του κατηγόρησε τον Διονύσιο για ψευδομαρτυρία , ενώ για τον ομιλητή στην παρούσα δίκη υποστήριξε ότι είχε προκαλέσει την εκτέλεση του πατέρα του , καταγγέλλοντάς τον στους Τριάκοντα . Έτσι ο ομιλητής τον κατήγγειλε για συκοφαντική καταγγελία ( κακηγορίαν ).
Κατά Θεομνήστου
Ἀκούω δ ’ αὐτόν , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἐπὶ τοῦτον τὸν λόγον τρέπεσθαι , ὡς ὀργισθεὶς εἴρηκε ταῦτα ἐμοῦ μαρτυρήσαντος τὴν αὐτὴν μαρτυρίαν Διονυσίῳ . Ὑμεῖς δ ’ ἐνθυμεῖσθε , ὦ ἄνδρες δικασταί , ὅτι ὁ νομοθέτης οὐδεμίαν ὀργῇ συγγνώμην δίδωσιν , ἀλλὰ ζημιοῖ τὸν λέγοντα , ἐὰν μὴ ἀποφαίνῃ ὡς ἔστιν ἀληθῆ τὰ εἰρημένα . Ἐγὼ δὲ δὶς ἤδη περὶ τούτου μεμαρτύρηκα · οὐ γάρ πω ᾔδη ὅτι ὑμεῖς τοὺς μὲν ἰδόντας τιμωρεῖσθε , τοῖς δὲ ἀποβαλοῦσι συγγνώμην ἔχετε .
Περὶ μὲν οὖν τούτων οὐκ οἶδ ’ ὅ , τι δεῖ πλείω λέγειν · ἐγὼ δ ’ ὑμῶν δέομαι καταψηφίσασθαι Θεομνήστου , ἐνθυμουμένους ὅτι οὐκ ἂν γένοιτο τούτου μείζων ἀγών μοι .
Λυσίου , Κατά Θεομνήστου , Α 30 - 31
Λεξιλόγιο
ἀκούω [ με αιτιατική και απαρέμφατο , όταν δηλώνεται αβέβαιο γεγονός , φήμη ]: μαθαίνω , πληροφορούμαι / τρέπομαι ἐπί τον λόγον : ισχυρίζομαι / μαρτυρῶ : καταθέτω , επιβεβαιώνω / συγγνώμην δίδωμι τινι : συγχωρώ / ἀποβάλλω : ρίχνω τα όπλα / συγγνώμην ἔχω τινι : δικαιολογώ κάποιον / καταψηφίζομαι : καταδικάζω
30