Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Ποῦ τραπώμεθα ; || Πού να στραφούμε ; Άποροῦσι ὅποι τράπωνται . || Βρίσκονται σε αμηχανία πού να στραφούν .
Πῶς ὡς βέλτιστος ἔσομαι ; || Πώς θα γίνω πάρα πολύ καλός ;
Έπεμελεῖτο πῶς ὡς βέλτιστος ἔσοιτο || Φρόντιζε πώς θα γίνει παρά πολύ καλός .
4 . Οι δευτερεύουσες προτάσεις του ευθέος λόγου παραμένουν δευτερεύουσες στον πλάγιο λόγο . Σχετικά με την έγκλιση εκφοράς :
Α . Ύστερα από ρήμα εξάρτησης αρκτικού χρόνου διατηρούν την έ- γκλιση του ευθέος λόγου , ενώ γίνεται αλλαγή του προσώπου του ρήματος , αν χρειάζεται : Ευθύς λόγος Βούλομαι τοῦτον παθεῖν ὧν ἄξιός ἐστί .|| Θέλω να πάθει αυτά που του α- ξίζουν . Ἐπειδάν τις ἀγαθός ὤν τελευτήσῃ , μεγάλην τιμήν ἔχει . || Όταν κάποιος που είναι καλός πεθάνει , τυχαίνει μεγάλες τιμές . Οἱ ἄρχοντες , ἐπὰν αἱρεθῶσι ὑπὸ τῶν πολιτῶν , κατὰ νόμον ἄρχουσιν . || Οι άρχοντες , όταν εκλεγούν από τους πολίτες , άρχουν σύμφωνα με τους νόμους .
Πλάγιος λόγος Λέγει ὅτι βούλεται τοῦτον παθεῖν ὧν ἄξιός ἐστί . || Λέει ότι θέλει αυτός να πάθει αυτά του του αξίζουν . Λέγουσι ὅτι ἐπειδάν τις ἀγαθός ὤν τελευτήσῃ , μεγάλην τιμήν ἔχει . || Λένε πως , όταν κάποιος που είναι καλός πεθάνει , τυχαίνει μεγάλες τιμές . Φησὶ τοὺς ἄρχοντας , ἐπὰν αἱρεθῶσι ὑπὸ τῶν πολιτῶν , κατὰ νόμον ἄρχειν . || Ισχυρίζεται ότι οι άρχοντες , όταν εκλεγούν από τους πολίτες , άρχουν σύμφωνα με τους νόμους .
Β . Ύστερα από ρήμα εξάρτησης ιστορικού χρόνου διατηρούν τη δυνητική οριστική ή τη δυνητική ευκτική του ευθέος λόγου , ενώ μεταβάλλουν , συνήθως , την απλή οριστική ή την υποτακτική ( με ή χωρίς το α- οριστολογικό ἂν ) σε ευκτική του πλάγιου λόγου · στην περίπτωση αυτή το αοριστολογικό ἂν χάνεται . Aν χρειάζεται , γίνεται αλλαγή του προσώπου του ρήματος . Ευθύς λόγος Διά τοῦτο ἐπιτιμῶ , ἐπεί πάλαι ἄν ἅπαντα ἀπωλέσατε . || Γι ’ αυτό σας
Πλάγιος λόγος Ἔλεγε ὅτι διά τοῦτο ἐπιτιμᾷ αὐτοῖς , ἐπεί πάλαι ἄν ἅπαντα ἀπώλεσαν . ||
337