Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Αναφορικές προτάσεις
Αναφορικές ονομάζονται οι δευτερεύουσες προτάσεις που αναφέρονται σε όρο άλλης πρότασης , ο οποίος είτε υπάρχει είτε εννοείται . Όταν βρίσκονται σε στενή λογική σχέση με τον όρο που προσδιορίζουν , λειτουργούν ως αναγκαίοι προσδιορισμοί και κανονικά δε χωρίζονται με κόμμα . Αντίθετα , όταν περιλαμβάνουν πρόσθετες πληροφορίες που μπορεί να παραλειφθούν , ονομάζονται προσθετικές και χωρίζονται με κόμμα .
✓ Γιγνώσκουσιν ἅπανθ ' ἃ Φίλιππος παρασκευάζεται . [ αναγκαίος προσδιορισμός ] || Γνωρίζουν όλα αυτά που προετοιμάζει ο Φίλιππος .
✓ Δερκυλίδας , ὅσπερ πολέμιος ἦν αὐτῷ , ἐν Ἀβύδῳ ἔτυχεν ὤν . [ προσθετική ] || Ο Δερκυλίδας , που ήταν εχθρός του , έτυχε να είναι στην Άβυδο .
Εισάγονται :
Οι αναφορικές προτάσεις εισάγονται με αναφορικές αντωνυμίες , αναφορικά επιρρήματα και εμπρόθετες αναφορικές αντωνυμίες .
Αναφορικές αντωνυμίες Αναφορικά επιρρήματα
ὃς ( ο οποίος , που ) |
ὅσον / ὅσῳ ( όσο ) |
ὅστις ( όποιος , ο οποίος ) |
οὗ / ὅπου / ἔνθα / ὅποι ( όπου ) |
ὅσπερ ( ο οποίος ακριβώς ) |
ᾗ / ὅπῃ ( όπου , όπως ) |
ὅσος / ὁπόσος ( όσος ) |
ἔνθεν / ὅθεν / ὁπόθεν ( απ ' όπου ) |
οἷος ( τέτοιος που ) |
οἷον / οἷα ( όπως , όπως ακριβώς ) |
ὁποῖος ( όποιας λογής ) |
ὡς / ὅπως ( όπως ) |
ὁπότερος ( όποιος από τους δύο ) ὥσπερ / ᾗπερ / καθάπερ ( όπως ακριβώς ) ἡλίκος / ὁπηλίκος ( όσο μεγάλος ) ὁποδαπὸς ( από τον τόπο που )
322