Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Υποθετικές προτάσεις
Υποθετικές ονομάζονται οι δευτερεύουσες επιρρηματικές προτάσεις που δηλώνουν προϋπόθεση .
Εισάγονται με τους υποθετικούς συνδέσμους εἰ , ἐάν , ἄν , ἤν και εκφέρονται με οριστική , υποτακτική και ευκτική .
Οι υποθετικές προτάσεις μαζί με την κύρια ( συνήθως ) πρόταση σχηματίζουν έναν υ- ποθετικό λόγο . Η δευτερεύουσα υποθετική ονομάζεται υπόθεση και η κύρια πρόταση ονομάζεται απόδοση .
Κατάταξη των υποθετικών λόγων 1 ο είδος : « το πραγματικό » εἰ + οριστική οποιουδήποτε χρόνου ( υπόθεση ). Οποιαδήποτε έγκλιση κρίσης ή επιθυμίας ( απόδοση ). Παραδείγματα
✓ Εἰ εἰσί βωμοί , εἰσὶ καὶ θέοι . || Αν πραγματικά υπάρχουν βωμοί , υπάρχουν και θεοί .
✓ Εἰ βούλει , μένε . || Αν θέλεις , μείνε .
✓ Εἰ ὀμώμοκε Λεωκράτης , φανερὼς ἐπιώρκηκεν . || Αν πραγματικά ο Λεωκράτης έχει ορκιστεί , φανερά έχει παραβεί τον όρκο του .
2 ο είδος : « το αντίθετο του πραγματικού » εἰ + οριστική ιστορικού χρόνου ( υπόθεση ). Δυνητική οριστική ( απόδοση ).
Το δυνητικό ἂν μπορεί να παραλειφθεί από την απόδοση , όταν υπάρχει παρατατικός απρόσωπων ρημάτων και εκφράσεων + απαρέμφατο ( ἔδει , ἐχρήν , ἐξῆν , ἔπρεπε , συνέφερε , δίκαιον ἦν , ἄξιον ἦν , προσῆκον ἦν , ἀναγκαῖον ἦν , οἷον τ ’ ἦν ) και όταν υπάρχουν τα ρήματα ἐκινδύνευσε , ἐβουλόμην , ἔμελλον + απαρέμφατο .
309