Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
✓ Οὐκ ἂν ἐποίησε ταῦτα . || Δε θα είχε κάνει αυτά .
✓ Φῶς , εἰ μὴ εἴχομεν , ὅμοιοι τοῖς τυφλοῖς ἂν ἦμεν || Αν δε είχαμε φως , θα είμασταν όμοιοι με τους τυφλούς .
✓ βίᾳ γὰρ ἂν εἷλον τὸ χωρίον || γιατί θα είχαν κυριεύσει την περιοχή με ορμητική επίθεση .
Η δυνητική οριστική αορίστου χρησιμοποιείται ορισμένες φορές , για να δηλώσει την αόριστη επανάληψη στο παρελθόν . Η σύνταξη αυτή γίνεται στους υποθετικούς λόγους που δηλώνουν το αορίστως επαναλαμβανόμενο στο παρελθόν , οι οποίοι στην απόδοση έχουν είτε οριστική παρατατικού ή δυνητική οριστική αορίστου :
✓ εἰ μέν τινες ἴδοιέν πῃ τοὺς σφετέρους ἐπικρατοῦντας , ἀνεθάρσησάν τε ἂν || κάθε φορά που κάποιοι έβλεπαν τους δικούς τους να νικούν σε κάποιο σημείο , έπαιρναν θάρρος .
γ . Η δυνητική ευκτική δηλώνει το δυνατό στο παρόν και μέλλον και είναι η ευκτική όλων των χρόνων με το δυνητικό ἄν εκτός από την ευκτική μέλλοντα . Μεταφράζεται με « μπορεί να » ή « θα + παρατατικός ». Δέχεται άρνηση οὐ .
✓ ἔχοις ἄν με διδάξαι τί ἐστι νόμος ; || μπορείς να μου διδάξεις τι είναι " νόμος ";
✓ ταῦτα δὲ καὶ δείξαιμι ἄν || αυτά , βέβαια , μπορώ και να τα αποδείξω .
✓ Ἴσως εἴποιεν ἂν πολλοὶ ὅτι οὐκ ἄν ποτέ ὁ δίκαιος ἄδικος γένοιτο . || Ίσως θα έλεγαν πολλοί ότι δεν μπορεί ποτέ ο δίκαιος να γίνει άδικος .
266