Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
- Ἡμᾶς ὑπάρχει εὖ ποιῶν . || Αρχίζει πρώτος να μας ευεργετεί .
- Οὒποτ ’ ἐπαυόμην ὑμᾶς οἰκτίρων . || Ποτέ δε σταμάτησα να νιώθω οίκτο για εσάς .
2 . Τα ρήματα που δηλώνουν ανοχή , υπομονή , καρτερία και κόπο όπως : ἀνέχομαι , ὑπομένω , καρτερῶ ( υπομένω , επιμένω ), κάμνω ( κουράζομαι ), ἀπαγορεύω ( κυρίως στον αόριστο ἀπεῖπον και παρακ . ἀπείρηκα = κουράζομαι ).
- Οὐκ ἠνέσχετο σιγῶν . || Δεν ανεχόταν να σιωπά . - Οὐχ ὑπομένει ὠφελούμενος . || Δεν ανέχεται να βοηθιέται .
- Μὴ κάμῃς φίλον ἄνδρα εὐεργετῶν . || Μη κουραστείς να ευεργετείς αγαπητό άνδρα .
3 . Τα ρήματα που δηλώνουν ψυχικό πάθος όπως ἀγαπῶ ( ευχαριστιέμαι ), ἥδομαι ( ευχαριστίεμαι ), χαίρω , ἀγανακτῶ , ἄχθομαι ( λυπάμαι , στεναχωριέμαι ), λυποῦμαι , ὀργίζομαι , χαλεπῶς ή βαρέως φέρω ( στεναχωριέμαι , οργίζομαι ), αἰσχύνομαι ( ντρέπομαι ), θαυμάζω , ἀγάλλομαι κ . λπ .
- Ἐγώ , ὦ ἄνδρες , ἥδομαι μὲν ὑφ ’ ὑμῶν τιμώμενος . || Εγώ άνδρες ευχαριστιέμαι βέβαια να τιμώμαι από εσάς .
- Ἔχαιρεν ἀκούων ταῦτα . || Χαιρόταν να ακούει αυτά . - Τοῦτο οὐκ αἰσχύνομαι λέγων . || Δεν ντρέπομαι που λέω αυτό .
- Χαλεπῶς ἔφερον οἰκίας τε καταλιπόντες καὶ ἱερά . || Στεναχωριόνταν που άφησαν τα σπίτια και τα ιερά .
- Ἐλυποῦντο οἱ δυνατοί καλά κτήματα ἀπολωλεκότες . || Λυπούνταν οι πλούσιοι που είχαν χάσει ωραία αγροκτήματα .
Με ρήματα ψυχικού πάθους συντάσσονται όχι μόνο κατηγορηματικές αλλά και αιτιολογικές μετοχές . Σε αυτή την περίπτωση μια μετοχή χαρακτηρίζεται αιτιολογική όταν βρίσκεται σε προγενέστερο χρόνο από το χρόνο του ρήματος .
- Ἥδομαι ἀκούων ταῦτα . || Ευχαριστιέμαι να ή που ακούω αυτά . - Ἥδομαι ἀκούσας ταῦτα .|| Ευχαριστιέμαι , επειδή άκουσα αυτά .
195