Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
✓ Τοῦτό μοι ἐκ θεοῦ δέδοται . || Αυτό δόθηκε σε μένα από το θεό .
β . Με δοτική προσωπική του ενεργούντος προσώπου ή του ποιητικού αιτίου , όταν ο ρηματικός τύπος είναι χρόνου παθητικού παρακειμένου ή υπερσυντελίκου ή τετελεσμένου μέλλοντα και πιο σπάνια όταν είναι σε ενεστώτα , παρατατικό , μέλλοντα ή αόριστο .
✓ Ταῦτα Θεμιστογένει τῷ Συρακοσίῳ γέγραπται . || Αυτά έχουν γραφτεί από το Θεμιστογένη τον Συρακούσιο .
✓ Ταῦτα ὡμολόγητο ἡμῖν τε καί σοί . || Αυτά είχαν γίνει αποδεκτά και από εμάς και από σένα .
✓ Τὸ ἀληθὲς ἀνθρώποις οὐχ εὑρίσκεται . || Δε βρίσκεται η αλήθεια από τους ανθρώπους .
Με δοτική προσωπική του ενεργούντος προσώπου συντάσσονται και τα ρηματικά επίθετα σε – τός και – τέος .
✓ Διαβατέος ἐστὶν ἡμῖν ὁ ποταμός . || Πρέπει να περαστεί από εμάς το ποτάμι ( πρέπει εμείς να περάσουμε το ποτάμι ).
✓ Ταῦτα ἡμῖν ποιητέα . || Αυτά πρέπει να γίνουν από εμάς ( εμείς πρέπει να κάνουμε αυτά .
✓ Ὠφελητέα σοι ἡ πόλις ἐστί . || Πρέπει να ωφελείται από σένα η πόλη ( πρέπει εσύ να ωφελέις την πόλη ).
✓ Τὸ ζητούμενον ἁλωτόν ἐστι τῷ ζητοῦντι . || Το ζητούμενο μπορεί να βρεθεί από αυτόν που το ζητάει .
γ . Το ποιητικό αίτιο εκφέρεται και με ὑπὸ + δοτική αντί ὑπὸ + γενική στους ποιητές . Η ίδια εκφορά είναι πολύ σπάνια και στους αττικούς πεζογράφους και συνοδεύει μόνο τα παιδευτικά ρήματα όπως ἀνατρέφω , διαπαιδαγωγῶ .
✓ Ἀχιλλεὺς ὑπὸ τῷ σοφωτάτῳ Χείρωνι τεθραμμένος . || Ο Αχιλλέας που έχει ανατραφεί από το σοφότατο Χείρωνα .
165