Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : Το άγνωστο κείμενο »
✓ Τό ἀκρωτήριον Λευκίμμη . || Το ακρωτήριο , που είναι η Λευκίμμη .
✓ Ἐπὶ τὴν Λευκίμμην τὸ ἀκρωτήριον ἀποβάντες ἐπόρθουν τοὺς ἀγρούς . || Αφού αποβιβάστηκαν στη Λευκίμμη , το ακρωτήριο , λεηλατούσαν τους αγρούς .
✓ Ὄλυμπος τὸ ὅρος ὑψηλότατός ἐστι . || Ο Όλυμπος που είναι βουνό είναι πάρα πολύ ψηλό .
Παράθεση είναι και η έναρθρη γενική κύριου ονόματος κατά παράλειψη του εννοούμενου υἱός , θυγάτηρ , δοῦλος , σύζυγος .
✓ Ἐπὶ τοῖσδε Περικλῆς ὁ Ξανθίππου ᾑρέθη λέγειν . || Για αυτούς εξελέγη να εκφωνήσει λόγο ο Περικλής , ο ( γιος ) του Ξανθίππου .
✓ Παραγίγνεται Νικόστρατος ὁ Διειτρέφους , Ἀθηναίων στρατηγός . Παραβρίσκεται και ο Νικόστρατος , ο ( γιος ) του Διειτρέφους , των Αθηναίων .
Επιμεριστική παράθεση
Επιμεριστική παράθεση λέγεται ο όρος της πρότασης , ο οποίος προσδιορίζει μια άλλη λέξη που δηλώνει ένα σύνολο και ( η επιμεριστική παράθεση ) είναι ένα μέρος του συνόλου αυτού . Ως επιμεριστικές παραθέσεις χρησιμοποιούνται οι λέξεις : ὁ μέν … ὁ δέ , πολλοὶ μέν … πολλοὶ δέ , οὗτοι μέν … οὗτοι δέ , ἕκαστος κ . α .
✓ Πάντες ἀπῆλθον , οἱ μὲν ἐπὶ τὸν ποταμόν , οἱ δὲ ἐπὶ τὰ σκευοφόρα . || Όλοι έ- φυγαν , άλλοι στο ποτάμι , άλλοι στα ζώα που μετέφεραν εφόδια .
✓ Εἴκοσι νῆες ἀφίκοντο , ὀκτὼ μὲν Μεγαρέων , δώδεκα δὲ Κορινθίων . || Έφτασαν είκοσι πλοία , οκτώ των Μεγαρέων , δώδεκα των Κορινθίων .
Επεξήγηση
Η επεξήγηση ως ομοιόπτωτος προσδιορισμός είναι ουσιαστικό που προσδιορίζει άλλο ουσιαστικό , γενικό και αόριστο , και το επεξηγεί εξειδικεύοντας τη σημασία του . Επεξήγηση δέχονται επίσης συχνά και οι δεικτικές αντωνυμίες . Η επεξήγηση μεταφράζεται κανονικά με την προσθήκη της λέξης « δηλαδή ».
Η επεξήγηση παρουσιάζει τις εξής μορφές : α . απλή , που αποτελείται από ένα ουσιαστικό .
115