Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
✓ Ὁ βασιλεύς , Δαρεῖος ἀπέθανεν . || Ο βασιλιάς , δηλαδή ο Δαρείος , πέθανε .
✓ Ἐγκράτειαν ἄσκει πάντων τῶν αἰσχρῶν , κέρδους , ὀργῆς , ἡδονῆς , λύπης . || Να είσαι εγκρατής σε όλα τα αισχρά , δηλαδή στο κέρδος , την οργή , την απόλαυση και τη λύπη .
β . Επαυξημένη , με διάφορους προσδιορισμούς .
✓ Δύο ἐστὶ τὰ παιδεύοντα τοὺς νέους , ἥ τε τῶν ἀδικούντων τιμωρία καὶ ἡ τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσι διδομένη δωρεά . || Δύο είναι αυτά που εκπαιδεύουν τους νέους , η τιμωρία αυτών που αδικούν και το προσφερόμενο βραβείο στους γενναίους άνδρες .
✓ Οἱ Ἕλληνες ἀπέπεμψαν τόν ἡγεμόνα δῶρα δόντες , ἵππον και φυάλην ἀργυρᾶν . || Οι Έλληνες έδιωξαν τον οδηγό τους , αφού του έδωσαν δώρα , ένα άλογο και ένα ασημένιο αγγείο .
Ως επεξήγηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο ουσιαστικό αλλά και άλλη λέξη : άναρθρη ή έναρθρη απαρεμφατική φράση , επίθετο , μετοχή , επίρρημα , προθετικό σύνολο ή και ολόκληρη ονοματική ή επιρρηματική δευτερεύουσα πρόταση .
✓ Εἰς οἰωνὸς ἄριστος , ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης . || Ένα σημάδι άριστο , το να αγωνιζόμαστε δηλαδή για την πατρίδα .
✓ Τοῦτό ἐστι τὸ ἀδικεῖν , τὸ πλέον τῶν ἄλλων ζητεῖν ἔχειν . Αυτό είναι αδικία , το να ζητά δηλαδή κάποιος να έχει περισσότερα από τους άλλους .
✓ Τοῦθ ’ ὑμᾶς δεῖ μαθεῖν , ὅτι τὸ συνέχον τὴν δημοκρατίαν ὅρκος ἐστὶ . || Αυτό πρέπει εσείς να μάθετε , ότι δηλαδή αυτό που συμβάλλει στη συνέχεια της δημοκρατίας είναι ο όρκος .
Μερικές φορές η επεξήγηση εκφέρεται με το ρήμα λέγω ( εννοώ ), σε αιτιατική πτώση ως αντικείμενο του ρήματος ή ομοιόπτωτα προς τον προσδιοριζόμενο όρο .
✓ Μνηστήρ μοι ἦν ὁ ποταμός , Ἀχελῷον λέγω . || Μνηστήρας μου ήταν ένας ποταμός , εννοώ τον Αχελώο .
✓ Προσέκρουσα ἀνθρώπῳ πονηρῷ , Ἀνδροτίωνα λέγω . || Έπεσα πάνω σ ' έναν άνθρωπο κακό , εννοώ τον Ανδροτίωνα .
116