ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
Διονύσης Σαββόπουλος
Πρόσφατα μας αποχαιρέτησε ο πασίγνωστος μουσικοσυνθέτης Διονύσης Σαββόπουλος. Με αφορμή τον θάνατο του, θα ήθελα να γράψω για τον βίο και το έργο του, διότι θεωρώ ότι είναι άδικο να μην υπάρξει άρθρο γι’ αυτόν στο περιοδικό του σχολείου μας.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες τραγουδοποιούς. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και όταν ήταν νέος μετακόμισε στην Αθήνα, όπου άρχισε να ασχολείται πιο σοβαρά με τη μουσική. Από τη δεκαετία του’ 60 ξεχώρισε γιατί έγραφε τους στίχους και τη μουσική και τραγουδούσε ο ίδιος τα κομμάτια του. Στα μέσα της δεκαετίας του’ 60 άρχισε να διαμορφώνει το δικό του ύφος, συνδυάζοντας ροκ και folk με λαϊκά και παραδοσιακά στοιχεία. Μέσα στα τραγούδια του υπήρχαν ιστορίες και μηνύματα βγαλμένα από τη ζωή, ενώ συχνά σχολίαζε την εποχή και την κοινωνία με τρόπο που έκανε τον κόσμο να σκέφτεται. Ο πρώτος του δίσκος λεγόταν « Φορτηγό » και βγήκε το 1966, και από εκεί ξεκίνησε μια πορεία που επηρέασε πολύ το ελληνικό τραγούδι.
Στη δεκαετία του 1960 ο Διονύσης Σαββόπουλος κάνει τα πρώτα του βήματα στη μουσική. Εκείνη την εποχή στην Ελλάδα ακούγονται κυρίως λαϊκά και έντεχνα τραγούδια. Oι μελωδίες είναι σχετικά απλές αλλά οι στίχοι έχουν μεγάλη
σημασία. Παράλληλα, αρχίζει να φέρνει και πιο « δυτικές » επιρροές, όπως folk και λίγο ροκ, χωρίς όμως να χάνει το ελληνικό στοιχείο.
Στο τραγούδι « Συννεφούλα »( 1966), που θα ακούσουμε σε απόσπασμα, η μουσική είναι ήρεμη και απλή. Δεν έχει πολλά όργανα, οπότε η φωνή και οι στίχοι φαίνονται πιο καθαρά. Η μελωδία είναι γλυκιά και λίγο μελαγχολική, και το τραγούδι μοιάζει να στηρίζεται περισσότερο στο συναίσθημα και στο νόημα, παρά σε δυνατές ενορχηστρώσεις. Αυτό δείχνει ότι από τα πρώτα του τραγούδια ο Σαββόπουλος έδινε σημασία στο τι λέει το κομμάτι και πώς“ μιλάει” στον ακροατή και έτσι άρχισε να χτίζει το δικό του ύφος στη δεκαετία του’ 60.
Στη δεκαετία του 1970 η Ελλάδα περνάει δύσκολα, πρώτα με τη δικτατορία και μετά με τη Μεταπολίτευση. Αυτό φαίνεται και στη μουσική του Σαββόπουλου γιατί ο ήχος του γίνεται πιο ηλεκτρικός και πιο δυνατός. Χρησιμοποιεί περισσότερο ροκ στοιχεία, με ένταση και πιο βαριά ατμόσφαιρα και οι στίχοι του συχνά σχολιάζουν την κοινωνία και την εποχή.
Θα ακούσουμε ένα απόσπασμα από το « Έλσα σε φοβάμαι »( 1972). Εκεί καταλαβαίνουμε αμέσως ότι έχει αφήσει πίσω τον πιο ήρεμο ήχο των’ 60s και περνάει σε κάτι πιο έντονο, που ταιριάζει με το κλίμα εκείνων των χρόνων. Παρόλα αυτά, σε άλλα τραγούδια της ίδιας δεκαετίας δεν μένει μόνο στο ροκ: συνδυάζει ταυτόχρονα παραδοσιακά στοιχεία μέσα στη μουσική και αυτό σιγά σιγά γίνεται ένα από τα πιο
ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
87