ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
70 xρόνια Eurovision: Κάτι περισσότερο από έναν διαγωνισμό
56
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Στις 16 Μαΐου 2026, ο πανευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision γιόρτασε τα εβδομηκοστά του γενέθλια, κατακτώντας ένα ορόσημο στην μακρόχρονη ιστορία του, η οποία ξεκίνησε το 1956 και ξετυλίγεται εδώ και δεκαετίες. Για την Ελλάδα, ωστόσο, η φετινή διοργάνωση ήταν συνυφασμένη με μια γλυκόπικρη αίσθηση, καθώς ήταν η πρώτη χρονιά που απολαύσαμε τη Eurovision χωρίς την αείμνηστη Μαρινέλλα, εκπρόσωπό μας το 1974 που μάγεψε, αν όχι την κριτική επιτροπή σίγουρα τις καρδιές μας, με το « Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου » στο δειλό ξεκίνημα της χώρας μας στον διαγωνισμό.
Φέτος, η Ελλάδα κατέκτησε τη δέκατη θέση παρά τις προσδοκίες μας, με τον Akyla και το « FERTO » να μην κερδίζουν τόσο την υποστήριξη των επιτροπών όσο των Ελλήνων, που με χτυποκάρδι περιμέναμε τον Akyla να μας « φέρει » την πρωτιά. Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Βουλγαρία με την Dara και το τραγούδι της, « Bangaranga », που αποθεώθηκε από το κοινό, διαψεύδοντας κάθε πρόβλεψη και αποδεικνύοντας περίτρανα, για άλλη μια φορά, πως η Eurovision δεν είναι κάτι που μετριέται σε ποσοστά και ψήφους, αλλά σε χαμόγελα, νότες και ρυθμό. Ο τίτλος του τραγουδιού, που στα τζαμαϊκανά σημαίνει « χαμός, ξεσήκωμα, απελευθέρωση », περιγράφει άπταιστα το πνεύμα του διαγωνισμού σήμερα: γέλα, αγάπα, ζήσε. Οι συμμετοχές αυτή τη χρονιά κυμαίνονταν από μελωδικές μπαλάντες μέχρι ρυθμικά ροκ κομμάτια, με στίχους γεμάτους ένταση και πάθος, υπογραμμίζοντας τη μοναδικότητα σε έναν κόσμο ολοένα και πιο μαζοποιημένο, κρατώντας τη φλόγα της ελπίδας αναμμένη.
Ωστόσο, από τη διοργάνωση δεν έλειπαν, δυστυχώς, και οι πολιτικές ίντριγκες. Πέντε χώρες, συγκεκριμένα η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Ισπανία, η Ολλανδία και η Σλοβενία, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ, λόγω της σύγκρουσης στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Υπήρχαν, όμως, και τρεις νέες συμμετοχές φέτος, συγκεκριμένα η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Μολδαβία, οι οποίες κατάφεραν να τερματίσουν στις καλύτερες δέκα συμμετοχές.
Μέσα, όμως, από τις ιστορίες ενθουσιασμού και δόξας, τα τραγούδια που αναδείχθηκαν σε σύμβολα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής και τις ατελείωτες βραδιές που περάσαμε, ως τηλεθεατές, μπροστά στην οθόνη παρακολουθώντας τη Eurovision, τονίζεται η σημασία που έχει η διοργάνωση αυτή. Είναι ένας χώρος αυτοέκφρασης και δημιουργικότητας, όπου η διαφορετικότητα επιβραβεύεται και η ενέργεια ανεβαίνει στα ύψη!
Το σημαντικότερο, όμως, που έχει να μας προσφέρει η Eurovision( και δεν είναι παράλογο, άλλωστε, που η φράση αυτή έχει οριστεί ως ρητό του διαγωνισμού), είναι ότι μας ενώνει ως ανθρώπους, μας καλεί να κάνουμε τις διαφορές μας στην άκρη και να γίνουμε ένα κάτω από τη γοητεία της μελωδίας. Τι λέτε, λοιπόν; Πάμε να τραγουδήσουμε;
Ειρήνη Γκόλφη β3