ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ ...
Ενδοσχολική βία
Δεκάδες περιπτώσεις ενδοσχολικής βίας , πολλών μορφών , έρχονται στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια . Ποιοι , όμως , είναι οι παράγοντες που ένα παιδί ασκεί εκφοβισμό ; Πώς επηρεάζει την ψυχολογία των θυμάτων κατά τη διάρκεια της ζωής τους ; Πώς η οικογένεια , οι καθηγητές αλλά και κυρίως οι συμμαθητές των θυμάτων μπορούν να διαφοροποιήσουν τη στάση τους , προκειμένου να συμβάλουν στην καταπολέμηση του “ bullying ’’;
Τα παιδιά αναπαράγουν συμπεριφορές που υπάρχουν στο περιβάλλον , μιμούμενα τους γονείς τους . Όταν ένα παιδί , παρατηρεί και αποδέχεται αρνητικές συμπεριφορές των γονιών του , οι οποίοι αντιμετωπίζουν υποτιμητικά το διαφορετικό , παίρνει το μήνυμα ότι η διαφορετικότητα είναι μη αποδεκτή , με αποτέλεσμα να επιτίθεται σε ό , τι δεν ταιριάζει στη δική του αισθητική . Ακόμη , όταν τα παιδιά δεν έχουν ως κυρίαρχο πρότυπο τους γονείς τους , αναζητούν πρότυπα , τα οποία μπορεί να τους ασκήσουν αρνητική επιρροή , οδηγώντας τα σε παραβατική συμπεριφορά . Άλλες φορές μπορεί να έχουν ανάγκη για την προσοχή που δεν τους είχε δοθεί και προσπαθούν με τις συμπεριφορές που υιοθετούν να βρεθούν στο επίκεντρο . Όμως , τον σημαντικότερο ρόλο παίζει το γεγονός ότι μπορεί το ίδιο το παιδί στο παρελθόν να είχε δεχτεί εκφοβισμό ή ακόμα υπάρχει περίπτωση ο ρόλος του θύτη και του θύματος να συνυπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο . Αυτό το τελευταίο συμβαίνει καθώς πολλά παιδιά βιώνουν τη βία μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον και όταν βρεθούν στον σχολικό χώρο , αναλαμβάνουν τον ρόλο του θύτη , για να εκτονωθούν .
Οι μορφές της ενδοσχολικής βίας ποικίλουν και ξεκινούν από τη λεκτική και κλιμακώνονται ως την ακραία σωματική . Δυστυχώς , αρκετοί εκπαιδευτικοί αδυνατούν να παρέμβουν είτε γιατί δε γνωρίζουν τον τρόπο είτε γιατί δε θέλουν να χαλάσουν τη φήμη του σχολείου . Κάτι τέτοιο , όμως , έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για τα θύματα και μπορεί να χαρακτηριστεί ως αντιπαιδαγωγική τακτική . Ο εκφοβισμός δημιουργεί το αίσθημα αδυναμίας και φόβου της αντίδρασης του θύτη προς τα θύματα , γι ’ αυτό πολλοί μαθητές δεν ενημερώνουν κανέναν , εάν τους συμβεί κάποιο περιστατικό . Επιπρόσθετα , πολλά παιδιά επιλέγουν να το χειριστούν μόνα τους , έτσι ώστε να μην φανούν αδύναμα στα μάτια των καθηγητών και των γονιών τους ή επειδή απειλούνται από τους θύτες πως αν μιλήσουν τους περιμένουν χειρότερες καταστάσεις . Τα παιδιά που έχουν βιώσει την ενδοσχολική βία έχει παρατηρηθεί ότι αρνούνται να παρευρεθούν στο σχολείο και αποσύρονται από τις παρέες τους , μένοντας στην τάξη ή απομακρυσμένα από όλους στα διαλείμματα . Επιπρόσθετα , κάποια παιδιά παρουσιάζουν ψυχοσωματικά συμπτώματα , όπως πονοκεφάλους και δυσκολία στον ύπνο . Ακόμη μία ένδειξη ότι κάποιο παιδί μπορεί να είναι θύμα σχολικού εκφοβισμού είναι η αλλαγή στη προσωπικότητα του , καθώς εκδηλώνει κυκλοθυμική συμπεριφορά , φόβο , άγχος , έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και κάποιες φορές παρουσιάζει τάσεις αυτοκτονίας . Επιπλέον , οι πιο συχνές ενδείξεις είναι η διατροφική διαταραχή , η άρνηση του παιδιού να βρίσκεται με την οικογένεια του και να μη θέλει να μοιραστεί τα νέα της ημέρας του , όπως και μία ξαφνική νευρικότητα απέναντι στα αδέρφια ή τους γονείς ως μορφή εκτόνωσης , για όλα όσα του έχουν συμβεί . Οι δραματικές επιπτώσεις του εκφοβισμού είναι πολλές και όχι μόνο επιδρούν σημαντικά στην αυτοεκτίμηση και την ψυχολογία του ατόμου κατά την παιδική και εφηβική ζωή ,
ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ ...
75