Wprowadzenie
dr Piotr Trojański
założeń polecono zespołowi pracowników Międzynarodowego Centrum Edukacji o Aus-chwitz i Holokauście pod przewodnictwem jego dyrektora - Andrzeja Kacorzyka i Marty Bereckiej, ówczesnej kierownik Programów Edukacyjnych. Od samego początku prac konceptualnych powstał pomysł włączenia do projektu Domu Anny Frank w Amsterdamie, który był naszym głównym partnerem holenderskim. W związku z tym o konsultację ze strony holenderskiej zostali poproszenie Levien Rouw i Karen Polak. Warto nadmienić, że dotychczasowa współpraca Muzeum Auschwitz z Domem Anny Frank układała się bardzo dobrze i zaowocowała kilkoma wspólnymi projektami, w tym głównie międzynarodowym projektem edukacyjnym pt. „Edukacja o Holokauście z perspektywy europejskiej”, który był realizowany w latach 2009-2012. Z uwagi na jego sukces postanowiliśmy w ramach nowego projektu kontynuować część podjętych wtedy działań, takich jak np.: organizację wymiany doświadczeń polskich i holenderskich edukatorów i muzealników oraz otworzyć się na nowe wyzwania, związane m.in. z kształceniem młodych liderów i zwiększeniem dostępności miejsca pamięci Auschwitz dla osób o specjalnych potrzebach.
W wyniku wzajemnych konsultacji zauważyliśmy, że obydwie instytucje borykają się z podobnymi problemami i wyzwaniami, oraz że zadają sobie podobne pytania, dotyczące m.in. możliwości i zasadności łączenia historii z teraźniejszością, problemów z zachowaniem autentyzmu miejsca pamięci, czy wyzwaniami związanymi ze specyfiką różnych grup odbiorców. Pytania te skłoniły nas do opracowania projektu, który zatytułowaliśmy: „Przyszłość edukacji o Auschwitz i Holokauście w autentycznym miejscu pamięci”.
Celem październikowej konferencji było podsumowanie projektu edukacyjnego, realizowanego od trzech lat wspólnie przez Państwowe Muzeum Auschwitz Birkenau i Dom Anny Frank w Amsterdamie oraz partnerów.
Geneza projektu związana jest z 70 rocznicą wyzwolenia KL Auschwitz, w której wziął udział król Holandii Wilhelm Aleksander. Po wizycie na terenie Miejsca Pamięci jego osobistym życzeniem było wsparcie Muzeum Auschwitz w realizacji swojej misji. W związku z tym Ministerstwo Spraw Zagranicznych poprosiło Muzeum o przygotowanie propozycji działań, które mogłyby zostać sfinansowane przez rząd holenderski. Decyzją dyrekcji Muzeum Auschwitz działania te miały przyjąć charakter edukacyjny, stąd opracowanie