başlamak için,lütfen
Bir adım at
Kaldırıp kafalarımızı bir bakmalıyız. Sokakların arasında, binaların içinde,
kapıların arkasında; göremediğimiz kardeşlerimizi görmeliyiz, hasta abimizi ve
ablamızı bulmalıyız. Eğer yarın hangi komşumuzun intihar ettiğini televizyondan
görmek, gazetelerden okumak istemiyorsak,kafamızı kaldırıp bakmalıyız çünkü
çok uzak olanlar aslında çok yakınımızda.Bakmazsak birbirimize, nasıl tanırız
birbirimizi? Nasıl paylaşma ve dayanışmadan bahsedebiliriz? Nasıl dertlerimizi
paylaşabiliriz, nasıl sıkıntı ve sorunlarımızın çözümünü konuşabiliriz, bu sömürü
dünyasının adaletsizlikler-inden bahsedebiliriz; çözüm için “birlikten,
beraberlikten, örgütlenmeden” bahsederiz? Nasıl örgütleniriz? Örgütlü olmazsak
nasıl değişir bu düzen? Kafamızı kaldırıp bakmalıyız çünkü ezenlerin karşısında biz
ezilenler birbirimizi tanırız aslında, sadece bakmamız yeter. Tanışıp bilmeliyiz
birbirimizi, elden ele vereceğimiz taşlara değil birbirimize güvenmek için.
“Bugüne kadar yazılmış hiçbir kuram,
hiçbir hazır sistem, hiçbir kitap dünyayı
kurtarmayacak.
Ben hiçbir sisteme bağlanmam.
Ben gerçek bir arayıcıyım”.
- BAKUNİN