Labirent: Alev Deneyleri
ama karanlıkta su poşetini açma riskini almak istemiyordu. Bir de
suyu dökse tam olurdu.
İlerledi.
Hava ısındı.
Susadı.
Karanlık.
Yürümeye devam ettiler. Zaman oldukça yavaş geçiyordu.
Thomas böyle bir tünelin nasıl mümkün olabildiğini de anlamıyordu.
O tuhaf fısıltıyı duyduklarından beri yaklaşık beş kilometre yürümüş
olmalıydılar. Neredeydiler? Yer altında mı? Devasa bir binanın içinde
mi? Fare Adam açık havayı bulmaları gerektiğini söylemişti. Nasıl...
Birkaç metre üeride bir çocuk bağırdı.
Sesi başta şaşkınlıkla bağırmış gibi çıktı fakat sonra korkunç bir
çığlığa dönüştü. Thomas onun kim olduğunu bümiyordu ama çocuk,
Kayran’da Kan Evi’ndeki hayvanlar gibi boğazını yırtarcasına feryat
ediyordu. Thomas çocuğun yere düşüp sarsılmaya başladığım duydu.
İçgüdüsel olarak üeri atılıp korkudan donakalmış birkaç çocuğu
iterek korkunç sesin geldiği yere doğru ilerledi. Neden diğerlerinden
daha fazla yardımı dokunacağını düşündüğünü bilmiyordu ama hiç
tereddüt etmeden, adımlarına dikkat büe etmeden karanlıkta üerledi.
O kadar uzun süre karanlıkta yürüdükten sonra vücudu harekete
geçmek istiyordu.
Çocuğun önünde olduğunu fark etti; kollan ve bacaklan sarsı
lıyor, kimbüir neye karşı mücadele veriyordu. Thomas su poşetini
ve yiyeceklerin olduğu bohçayı dikkatlice kenara koydu ve korkarak
çocuğun kolunu ya da bacağını bulmak için elini uzattı. Arkasında,
Kayranlılann toplandığını hissetti; onlann korku dolu bağınşlannı
ve sorularım yok saymaya çalıştı.
84