10. BÖLÜM
Thomas bir dakika boyunca orda durup kitap okuyan adama baktı.
Adam sanki hayatı boyunca her gün orada kitap okuyormuş gibi
rahattı. Kel sayılırdı, bir tutam siyah saçı geriye taranmıştı, uzun
burnu hafifçe sağa eğimliydi ve kahverengi gözleri kitabı okurken
hareket ediyordu. Adam tuhaf bir şekilde hem sakin hem de gergin
görünüyordu.
Ve bir de beyaz takım elbise. Pantolon, gömlek, kravat, çoraplar,
ayakkabı. Hepsi beyazdı.
Bu da neydi böyle?
Thomas, torbadan yiyecek alan Kayranlılara baktı. Masada oturan
adamdan bihaber görünüyorlardı.
“Bu adam kim?” diye seslendi ortaya.
Çocuklardan biri bir saniyeliğine ağzındaki lokmayı çiğnemeyi
bırakıp Thomas’a baktı. Ardından hemen lokmasını yuttu. “Hazır
°lana kadar beklememiz dışında bir şey söylemiyor.” Çocuk bu o
kadar da önemli bir şey değilmiş gibi omuz silkip soyduğu porta
kaldan bir lokma daha aldı.
59