“Hayır. Ama eminim bu insanlar sırf açlıktan ölmemiz için bizi
kandırıp buraya getirme zahmetine girmemişlerdir. Mutlaka bir şey
olacak. Bu bana bizi Kayran’a gönderdikleri zamanı hatırlatıyor. İlk
grupta ben, Alby, Minho ve başkaları da vardı. Gerçek Kayranlılar.”
Son cümlesini şakayla kanşık imalı bir şekilde söylemişti.
Bu konu Thomas’m ilgisini çekti ve daha önce Kayrana ilk gel
dikleri zamanla ilgili hiç soru sormadığına şaşırdı. “Nesi hatırlatıyor?”
Newt’in bakışları en yakındaki pencerenin dışındaki duvara
odaklandı. “Bir gün uyandığımızda kendimizi Kutu’nun etrafında
yatarken bulduk. Kutu kapalıydı. Tıpkı senin gibi, bizim de hafıza
mız silinmişti. O kadar hızlı bir şekilde kendimizi toparlayıp panik
haline bir son verdik ki inanamazsın. Yaklaşık otuz kişiydik. Tabii ki
; ne olduğuyla, oraya nasü geldiğimizle ve ne yapmamız gerektiğiyle
ilgili hiçbir fikrimiz yoktu. Kafamız karışmıştı ve korkuyorduk. Ama
sonuçta hepimiz aynı durumdaydık, bu yüzden organize olup orayı
keşfettik. Birkaç gün içinde tarlayı ektik, herkesin bir işi vardı.”
Thomas, başındaki ağrı azalınca rahatladı. Kayran’a ilk geldikle
rinde neler yaşadıklarım duymak ilgisini çekmişti. Değişim sırasın B