9. BÖLÜM
Uyandığında sanki kulaklarından beynine birkaç buz kütlesi sokul
muş gibi hissediyordu. Gözlerini ovuştururken midesi bulandı ve
başı döndü. Teresa’nm sözlerini ve gördüğü kısa rüyayı hatırlayınca
kendini kötü hissetti. O insanlar kimdi? Gördüğü rüya gerçek miydi?
Beyniyle ilgili söyledikleri korkunç şeyler ne anlama geliyordu?
“Hâlâ kestirebiliyor olman güzel.”
Thomas gözlerini kısıp bakınca Newt’in yatağın kenarında dur
muş, ona baktığını gördü.
“Kaç saattir uyuyorum?” diye sordu Thomas, Teresa ve rüyasını
-ya da anısını?- daha sonra düşünmek üzere beyninin karanlık bir
köşesine iterken.
Newt saatine baktı. “Birkaç saattir. Kayranlılar senin yattığını
görünce biraz rahatladılar. Yeni bir şey olana kadar oturup bekle
mekten başka yapabileceğimiz bir şey yok. Buradan çıkış yok.”
Thomas oturup sırtım yatağın başlığına dayarken homurdan
masını bastırdı. “Yiyecek bir şey var mı?”
53