60. BÖLÜM
H yanında sağır edici bir gürültüyle şimşekler çakıyordu; toprak
er
parçalan havada uçuşuyordu. Birkaç kişi bağınyordu; bir kızın çığlığı
aniden kesildi. Ve yine o yanık kokusu. Oldukça yoğundu. Yıldırımlar
başladıklan gibi bitti ama bulutların arasında ışıklar çakmaya devam
ediyordu ve bardaktan boşanırcasına yağmur yağmaya başladı.
Thomas yddınmlar süresince yerinden kıpırdamamıştı. Dur
duğu yerden daha güvende olabüeceği bir yer olduğunu düşünmek
anlamsızdı. Fakat saldın biter bitmez ayağa kalkıp etrafına bakındı
ve yeniden başlamadan önce ne yapabileceğini ya da nereye kaça
bileceğini düşündü.
Savaştığı yaratık ölmüştü; bedeninin yansı kararmıştı diğer ya
nsıysa yoktu. Düşmanının başında duran Teresa, mızrağının ucuyla
son ampulü patlattı; ışık, cılız bir tıslamayla söndü. Minho yerdeydi
am o da yavaşça ayağa kalkıyordu. Newt olduğu yerde durmuş derin
a
^rin nefes alıp veriyordu. Tava iki büklüm bir halde kusuyordu,
dirileri yerde yatıyordu; diğerleri -Brenda ve Jorge- hâlâ canavarkria savaşıyordu. Gökgürültüleri yankılanıyordu ve yağmurun içinden
Şimşekler parlıyordu.
369
â