52. BÖLÜM
Y renkte parlayan kapı kapanıp odayı ürpertici, korkunç bir hapis
eşil
haneye çevirdi. Bu kadar ağrısı olmasa ağlayabilir, gözyaşı dökebilir,
bebekgibi haykırabilirdi. Kafatasım delen acı, gözlerinin lavda yandığı
hissini uyandırıyordu.
Fakat her şeye rağmen, o anda bile Teresa’yı gerçekten kaybet
m acısı kalbini kemiriyordu. Bir türlü ağlayamıyordu.
enin
Orada yattığı sırada zaman kavramı kalmadı. Sanki bu işin ar
kasındakim varsa, ona sonu beklediği sırada, yaşadıklarını düşünme
şan veriyordu. Teresa’nın ne olursa olsun kendisine güvenmesini
sı
istem
esini, onun ikiyüzlü ihanetini ortaya çıkaran acımasız bir oyun
°W
uğunu.
Bir saat geçti. Belki iki ya da üç. Belki de sadece yarım saat
°'muŞtu. Hiçbir fikri yoktu.
Ve sonra tıslama başladı.
Kapıdan yayılan soluk ışık, metal duvarlardaki deliklerden sızan
^'ananın görünmesini sağlıyordu. Başını çevirince kafatasına bir ağn
^igası yayıldı ve tüm deliklerden duman üflendiğini gördü.
327