i
Hepsi de zehirli yılanlar gibi tıslıyordu.
Bu mu yani? diye düşündü. T ü m yaşad ık ların d an , tüm gizem
lerden, mücadelelerden ve anlık u m u tlard an so n ra onu zehirli gazla
mı öldüreceklerdi? Bu çok aptalcaydı. Izd ırap V eren ler ve Delilerle
savaşmıştı; kurşun yiyip enfeksiyon k ap ıp h aya tta kalm ıştı. İSYAN.
Onu kurtaran, İSYAN’dı. Şim di de on u ga zla öld ü recekler miydi?
Ayağa kalkarken hissettiği acıyla bağırd ı. E trafın a bakındı, belki
bir şey bulabüirdu...
Yorgundu. Çok yorgun.
Göğsünde tuhaf bir his vardı. M id esi b u lan d ı.
Gaz.
Yorgundu. İncinmişti. B itkindi.
Gaz soluyordu.
Kendine engel olamadı.
Çok... yorgun...
İçinde bir şey. Yanlış,
Teresa. Neden bu şekilde b itm ek z o ru n d a y d ı k i?
Yorgun...
Açık kalan bilincinin bir kısm ıyla, b aşının y e re çarptığım fark etti.
İhanet.
Çok...
Yorgun...
328