4. BÖLÜM
Thomas ayağa kalkarken ölü bedenlere bakmamaya çalıştı. Düğme
lerin yanında durmuş, dehşetle odada asılı cesetlere bakan Newt’in
yanma tökezleyerek gitti.
Minho da sessizce küfrederek yanlarına geldi. Yatakhaneden çıkan
diğer Kayranlılar karşılaştıkları manzara karşısında bağırıyorlardı.
Thomas birkaçınm kustuğunu, öğürdüğünü ve tükürdüğünü duydu.
Kendisi de aniden gelen kusma dürtüsüne engel oldu. Ne olmuştu?
Her şey nasıl olur da böyle hızla ellerinden alınabilirdi? Midesine
bir ağn saplandı; umutsuzluğa kapılıyordu.
O sırada akima Teresa geldi.
Teresa! diye seslendi. Gözlerini kapattı, dişlerini sıktı ve tekrar
tekrar zihninden, Teresa! diye bağırdı. Neredesin?
“Tommy,” dedi Newt ve uzanıp çocuğun omzunu sıktı. “Senin
neyin var?”
Thomas gözlerini açınca kollarım kamına dolamış bir halde iki
büklüm durduğunu fark etti. Onu yiyip bitiren endişesini bastırmaya
Çalışarak yavaşça doğruldu. “Sence? Etrafımıza bir baksana.”
23