Reyes eğildi, yüzünü gerçekten göremesem de benimkine
yaklaştırdığını hissettim. “Kesinliklerin en kesiniyle.”
Bunu resmen benden çalmıştı. Çenemi kastım. “Yardımına
ihtiyacım yok.”
“Pekâlâ.
Ama şu yana azıcık
ilerlemek isteyebilirsin...”
Parmağını omzuma dayadı ve beni sola iterek kurşunun yo lundan uzaklaştırdı. “Bir dahaki sefere, eğil.”
Dünyanın hızlanışının her seferinde bana verdiği his, gitgide
hızlanarak
bana
çarpan
bir
yük
treninin
vereceği
histen
farksızdı. Darbenin gücü ciğerlerimdeki hav