STUDIES ON THE ORIENTAL SOURCES AND HISTORIOGRAPHY IN ARMENIA (EARLY Ծր․Ամփ․վերջն1 a5 | Page 57
-ԺԹ դարերում, իրենց բովանդակությամբ կապվում են արա-
բական նվաճումների շրջանում և ավելի ուշ տարբեր քրիստոնյա
համայնքների հետ կնքված պայմանագրերի, ինչպես նաև հա-
յերին արաբ զորահրամանատարների կողմից տրված պայմա-
նագրերի հետ: Հայտնի է, որ 632 թ. Մուհամմադ մարգարեն
Արաբական թերակղզու Նաջրան քաղաքի քրիստոնյա բնա-
կիչներին շնորհել է պայմանագիր, որով երաշխավորվում էր
նրանց կյանքի, գույքի, դավանանքի, եկեղեցիների անվտանգու-
թյունը մահմեդական համայնքի հովանավորության ներքո: Բացի
պայմանագիր այս՝ «մուսուլմանական» տարբերակից, որն առկա
է Թ - ԺԲ դարերի մահմեդական պատմագիրների երկերում, գո-
յություն ունի նաև նրա «քրիստոնեական» տարբերակը: Վերջի-
նիս պայմանները ավելի ծավալուն են և քրիստոնեամետ: Վերո-
հիշյալ պայմանագրի այս երկու տարբերակների պայմանները ևս
առկա են արաբատառ ֆոնդի ձեռագրերում, մասնավորապես՝ N
358 ձեռագիր-պայմանագրում: Վերջինս երկալեզու է. բուն
տեքստն արաբերեն է, իսկ տողատակը՝ պարսկերեն։ Այն ընդ-
օրինակված է հավանաբար ԺԷ դարում: Պայմանագրում Ալլահի
մարգարենպարտավորվում էր իր զորքով և հետևորդներով
պաշտպանել քրիստոնյաներին, նրանց ինչքը, ունեցվածքը,
որտեղ էլ որ լինեն: Հայտնի արևելագետ պատմաբան Ա. Տեր-
Ղևոնդյանի դիտարկմամբ՝ հայ պատմագրության մեջ ամրա-
գրվել է ավանդությունն այն մասին, որ Մուհամմադ մարգարեն
պայմանագիր է կնքել հայերի հետ՝ նրանց իրավունքները ճա-
նաչելու և քրիստոնեական կրոնը ազատորեն դավանելու մասին:
Հայտնի պատմաբան Հ. Անասյանը, որը համակարգել է Մա-
տենադարան արաբատառ ֆոնդի Մուհամմադ մարգարեի անու-
նով ձեռագրերը, գրում է, որ Հայաստանում արաբական,
պարսկական, թուրքական տիրապետության շրջանում հայերը
բարյացակամ վերաբերմունք և որոշակի արտոնություններ
ստանալու ձգտումով, ժամանակ առ ժամանակ փորձել են մար-
գարեի անունով դաշնագրի վավերացված օրինակներ ձեռք բերել
մուսուլման իշխողներից: Այսպիսով, պարզ է դառնում, որ Մա-
57