STUDIES ON THE ORIENTAL SOURCES AND HISTORIOGRAPHY IN ARMENIA (EARLY Ծր․Ամփ․վերջն1 a5 | Page 45
յությունը պարբերականի էջերում զգալիորեն զիջում էր նրանց
թուրք համագործակիցների հրապարակումներին: Նշված փաս-
տը բացահայտումն է օսմանիզմի իրական էության, որը թեև
հայտարարում էր, որ բոլոր ժողովուրդները կայսրությունում հա-
մահավասար են, սակայն իրականում թուրքերն «ամենահա-
վասարն» էին: Անհրաժեշտ է ընդգծել, որ «Encümen»-ի «Օսման-
յան պատմության» նախագիծը, իր բոլոր թերություններով հան-
դերձ, առաջին և վերջին փորձն էր Թուրքիայի ողջ պատմության
ընթացքում, ներկայացնել այն՝ պետության ոչ թուրք ժոդո-
վուրդների մասնագետների մասնակցությամբ:
Այդ նախագիծը այդպես էլ երբեք չիրագործվեց: 1913 թ.
մամուլում լայն քննարկման համար հրապարակվելուց հետո,
նախագիծը սուր քննադատության արժանացավ «Türk Yurdu»
պանթյուրքիստական ամսագրի էջերում: Քննադատական հոդ-
վածի հեղինակը, ամենայն հավանականությամբ, Յուսուֆ Աքչու-
րան էր: Նա գրում է, որ օսմանյան պատմությունը պետք է ներ-
կայացված լինի որպես ընդհանուր թյուրքական պատմության
(türk ırkı tarihi) մի մասը միայն, որ մոռացված է ժողովրդի
արարողական դերը պատմության մեջ, որ կատարված չէ հա-
մապատասխան սոցիալ-տնտեսական վերլուծություն և, վերջա-
պես, ոչ մի տեղ հիշատակված չէ «türk» բառը: Հոդվածագիրը
առաջարկում էր նաև հանել շարադրանքից այն մասերը, որոնք
նվիրված են թյուրքերի՝ Փոքր Ասիա և Եվրոպա ներխուժելուց
առաջ այստեղ ապրող և պետություններ ունեցող ժողովուրդների
պատմությանը: Սա, իհարկե, հետևանք էր Բալկանյան պատե-
րազմից հետո Թուրքիայում ուժգնացող ազգայնական տրամա-
դրությունների. օսմանիզմի գաղափարախոսությանը փոխարի-
նում էր պանթյուրքիզմը: «Encümen»-ը թեև դադարեցրեց իր գոր-
ծունեությունը 1928 թ. փաստորեն, նրա իրավահաջորդը դարձավ
հանրապետական Թուրքիայում Մուսթաֆա Քեմալի՝ 1931թ․
ստեղծած «Թուրք պատմության ուսումնասիրման» (Türk Tarihi
Tetkik Cemiyeti), հետագայում «Türk Tarih Kurumu» (Թուրքական
պատմագիտական ընկերություն) կազմակերպությունը: Փաստո-
45