STUDIES ON THE ORIENTAL SOURCES AND HISTORIOGRAPHY IN ARMENIA (EARLY Ծր․Ամփ․վերջն1 a5 | Page 42
Հարթակը կենտրոնում ուներ քառակուսի գոգավորություն քա-
ռակող սյան համար, որի վրա դրվում էր հատուկ անոթ՝ մշտա-
պես վառվող սրբազան կրակով:
Նյութերի և ճարտարապետական մանրամասների քննու-
թյունը հավաստում է, որ նորահայտ շինությունը եղել է զրա-
դաշտական մեհյան (կրակի տուն, իսկ հարթակը՝ ատրուշան
կամ ատուրաշան): Պալատական շինությունը «կրակի տան» հետ
ավերակվելուց և հրդեհվելուց հետո այլևս չի վերականգնվել
որպես պղծված շինություն:
զ) Հյուսիսային ռազմավարչական այս միավորը՝ Քուստ-ի
Կապկոհը, յուրատեսակ պատվար էր ընդդեմ արտաքին
թշնամիների, առավելապես խազարների:
Արաբական խալիֆայությունը, որը Սասանյաններից շատ
բան ժառանգեց, անփոփոխ թողեց և այդ վարչական բաժանա-
րար միավորը: Արաբական տիրապետության ժամանակ Հայաս-
տանը, Վիրքը և Աղվանքը միացվեցին մի ոստիկանության մեջ՝
«Արմինիա» անվանումով՝ կենտրոն ունենալով Դվինը:
Պատմաաղբյուրագիտական տվյալներն ու հնագիտական
պեղումները վկայում են, որ Դվինը արաբական արշավանքների
ժամանակ ենթարկվել է մեծ ավերածությունների, տվել մարդ-
կային մեծաքանակ զոհեր, մասամբ ամայացել: Այդ ավերածու-
թյունների կապակցությամբ տեղին է հիշատակել Աբդլ-Ազիզի
հայտնի խոսքերը. «Դվինի առաջին ավերածության ժամանակ իմ
ձեռքով կատարվեց քաղաքի կործանումը, և ահա ես վերականգ-
նեցի այն: Վերստին շինեցի Դվին քաղաքը մեծությամբ առավել
հզոր և ընդարձականիստ, քան եղել էր նախկինում, ամրացրի
դռներով և դռնափակերով պարսպի շուրջը ջրով լցված խրամատ
անցկացրի քաղաքի ապահովության համար»: Վերոհիշյալը
վավերացնող հնագիտական հայտնագործություններ ունենք՝
գտնված քաղաքի տարածքի տարբեր հատվածներում. խեցեղեն,
ապակե նկարազարդ սպասք՝ արաբերեն արձանագրություն-
ներով, առևտրական լայն գործունեություն վկայող կնքադրոշմ-
ներ՝ արձանագրությունները մասամբ ընթեռնելի, աղյուսաորմ
42