STUDIES ON THE ORIENTAL SOURCES AND HISTORIOGRAPHY IN ARMENIA (EARLY Ծր․Ամփ․վերջն1 a5 | 页面 22
Ḫ izānat al-bunūd -ի բնակչությանը մեղադրում են նաև թաղա-
մասում խոզի միս վաճառելու, պոռնկանոցներ բացելու և դրանց
գործունեությունը հովանավորելու մեջ: Չնայած այսօրինակ
զբաղմունքների նկատմամբ մամլուքյան առանձին ազդեցիկ իշ-
խանավորների քննադատական վերաբերմունքին և դժգոհությա-
նը` ոգելից խմիչքների արտադրությունը, գինետների և հասա-
րակաց տների գործունեությունը թաղամասում ազատորեն շա-
րունակվել են մի քանի տասնամյակ: Դժվար է պատկերացնել, թե
ինչպես պիտի քրիստոնյաները ազատորեն ոգելից խմիչքներ
պատրաստեին և դրանց վաճառքով զբաղվեին հենց սուլթանա-
կան ապարանքի մերձակայքում, եթե ոչ առանց իշխող վերնա-
խավի թողտվության և հովանավորչության։ Մամլուքյան կենտ-
րոնական իշխանությունների բարեհաճության ապացույց է նաև
այն հանգամանքը, որ ըստ աղբյուրների՝ հայերը թաղամասում
նաև եկեղեցի են ունեցել, որն ավերվել է 1322 թ. Կահիրեում և
Եգիպտոսի մյուս շրջաններում կրոնական հողի վրա մուսուլ-
մանների և քրիստոնյաների միջև սկսված արյունալի բախում-
ների ժամանակ։
Հայաբնակ թաղի ճակատագիրը վճռվել է սուլթան ալ-
Մալիք ալ-Նասիրի մահից անմիջապես հետո: Ալ-Հաջջ Ալ Մալիք
Ջուքանդար անունով ազդեցիկ մի էմիր, որ նախկինում բազմիցս
փորձել էր փակել Ḫ izānat al-bunūd -ը և քրիստոնյաներին տեղա-
հանել այնտեղից, ալ-Մալիք ալ-Սալիհ Իսմաիլ սուլթանի (կառ.
1342-1345 թթ.) կողմից 1342 թ. նշանակվել է Եգիպտոսի փոխար-
քա: Վերջինիս առաջին քայլերից մեկը եղել է «Դրոշների պա-
հեստարան» -ի հարցը վերջնականապես լուծելը: Նրա կարգա-
դրությամբ մամլուքյան զորքը ներխուժել է Ḫ izānat al-bunūd , տե-
ղահանել ռազմագերիների ընտանիքներին, ջարդել գինու կա-
րասները և հիմնահատակ ավերել թաղամասը: Նույն ճակատա-
գրին են արժանանում նաև Կահիրեի միջնաբերդի հայ ռազմա-
գերիները: Տեղահանվածները վերաբնակեցվել են Հին Կահիրեի
հողաբլուրների (Kīmān Mi ṣ r) շրջանում:
22