„Тоа е добра политика во однос на јавното здравство. Проблемот е во картичката за дозвола.
Значи, не е самата политика, туку тоа е начинот на кој се материјализира“, рече Лепин.
Жените кои се регистрирани како сексуални работници живеат во страв дека членовите на
семејството ќе ги откријат нивните лични карти, или некако ќе го откријат нивното име во базата
на податоци за регистрација.
За да избегнат откривање, тие ги посетуваат оддалечените здравствени клиники како Себихотане.
Ава, 28-годишен регистрирана сексуална работничка, кој разговараше со Си-Ен-Ен по нејзиното
регистрирање во клиниката, постојано се грижи дека нејзиниот 11-годишен син ќе ја пронајде
нејзината лична карта.
„Дома имам направено мала дупка во душекот каде што ја кријам картичката, бидејќи син ми е
доволно возрасен за да разбере“, вели Ава, бришејќи ги солзите. „Регистрирањето ми помогна од
една страна затоа што никогаш немам здравствени проблеми и кога ми требаат лекови, можам
лесно да ги добијам. Но, од друга страна, оваа картичка може да ми направи големи проблеми во
приватниот живот“.
Во нејзиниот извештај, Лепин сугерира дека картичката може да се замени со мобилна апликација
за да се следат состаноци или да се добива одреден код кој ќе се издава на секоја медицинска
посета. Таа неодамна доби грант од Советот за медицински истражувања во Велика Британија за
да ги истражи овие алтернативи со Министерството за здравство во Сенегал.
„Регистрирани за цел живот“
Професорот Чеик Тидијан Ндур од поликлиничката болница во Дакар, вели дека е многу тешко да
се најде замена за картичката, но признава дека сегашниот систем е проблематичен.
„Кога сте регистрирани, Вие сте регистрирани за цел живот“, вели Ндур, повикувајќи се на базата
на податоци на регистрирани сексуални работници, која е лесно достапна за полициските сили и
здравствените работници. „Мислам дека времетраењето на картичката треба да се промени.
Нема ограничување, а дури и ако престанете да ја вршите оваа професија, Вашите внуци можат да
7