Voor Fontaine
is een
spartaans huis
een veilig thuis.
melmarkt. Ettelijke sieradendozen
zaten vol met kettingen en oorbellen
die ze nooit droeg.
Toen ze jong was, had mijn moeder
geen mooie dingen. Zij en mijn vader
groeiden arm op, het soort armen
waar boeken over geschreven worden.
Op de lagere school had ze twee jurken die ze om en om droeg zodat ze
niet twee dagen achter elkaar dezelfde
aanhad. Wanneer de schoolbel voor
de middagpauze ging en haar klasgenoten naar huis gingen om te eten,
wandelde mijn moeder over de zandweg naar huis, maakte zodra ze daar
aankwam rechtsomkeert en liep weer
terug. Het had geen zin om de keuken
foto: Joe ScHmelzeR
in te gaan om te lunchen. Ze wist dat
er toch niets te eten was.
Mijn vader werkte als tiener bij een
supermarkt en leverde zijn salaris bij
zijn moeder in die nog vier monden
te voeden had. Zijn vader was alcoholist en afwezig.
Nu heeft mijn moeder meer kleding
dan ze in een jaar kan dragen. Ze bewaart alsof ze iets te bewijzen heeft.
In haar slaapkamer zijn de drie kasten
zo overvol dat je de laden nauwelijks
kunt openen. Tussen de kleren liggen
potjes oogcrème, tubes lippenbalsem,
verfrommelde bonnetjes en enveloppen met contant geld. In haar sokkenlade liggen zakjes amandelen en cho93