een grote berg met sleeën en hengels,
vakantie-attributen en te kleine kleren; dingen waar we niets meer aan
hadden maar die niemand weg wilde
gooien. Er stonden verroeste verfblikken vol met verweesde schroeven en
spijkers, tentstokken staken uit hun
zakken.
We baanden ons
een pad van de hor
van de veranda tot
aan de voordeur
van het huis die het
grootste familiegeheim verborg: de
reden waarom mijn
broer nooit vrienden thuis uitnodigde en ik nooit
een slaapfeestje heb
gehouden. Ons huis
puilde uit. Voorwerpen werden opgeslagen en bewaard ‘voor het geval dat’. Wij hadden
geen gesprekken of emoties, wij hadden spullen. Zeggen dat mijn ouders
verzamelaars waren, zou het chique
laten klinken, verfjnd. Ze bewaarden
dingen. Ze stapelden dingen op. Ze
bouwden dikke muren van bezittingen
om ons heen. Een fort.
Toen ik zwanger van Angela was,
bracht ik broeierige augustusmiddagen door in haar kinderkamer en
zocht kleine roze T-shirtjes en babysokjes uit. Terwijl mijn man weg was
op militaire missie, rangschikte ik de
facons babyshampoo op het dressoir
en vulde de commode met lakentjes
92
en dekens en maakte ruimte voor iets
wat daar in die nieuwe ruimte stond
te gebeuren.
Als volwassene was het schoonmaken van mijn huis een houvast geworden, een manier om grip te houden
wanneer ik voelde dat ik de controle
kwijtraakte. Het gaf me een veilig gevoel, alsof er
niets ergs kon
gebeuren. Wanneer ik schoonmaakte, maakte
ik me geen zorgen over vragen
als: Waren we
wel klaar om een
gezin te stichten?
Zou onze baby
gezond zijn? Na
de geboorte van
mijn dochter was
ik een overweldigde jonge moeder die midden
in de nacht afwaste wanneer haar man op zee was.
Toen hij me verliet voor een andere
vrouw, schrobde ik de keukenvloer tot
hij glom als een spiegel.
Mijn vader redde praktische zaken:
gereedschap, jachtvideo’s, spuitbussen met olie en verf. Zijn dressoir zat
vol met ongeopende pakken wollen
sokken uit de uitverkoop. Mijn moeder bewaarde dingen die ze mooi
vond: een van zilvergaren gebreide
sneeuwvlok, een stenen beeldje van
een moeder teddybeer met een baby
teddybeer. Haar spullen kwamen uit
de kringloopwinkel en van de rom-
“
Reader ’s Digest 03 /14
foto voRige pagina: HenRik BonnevieR/galleRy Stock
Ons huis zat propvol
met dingen,
voorwerpen werden
opgeslagen en
bewaard. Wij hadden
geen gesprekken of
emoties, wij hadden
spullen.