sepse ato nuk e dinë, nuk janë të afta apo nuk duan të jenë, ose
sepse ato nuk lejohen të shohin nga ata që në fakt udhëheqin botën:
kompanitë shumëkombëshe e plurikontinetale fuqia e të cilave - absolutisht jo demokratike - redukton në hiç atë çfarë na ka mbetur
nga ideali i demokracisë. As ne qytetarët nuk po përmbushim më
detyrat tona. Lë të mendojmë se nuk mund të ketë ekzistencë të të
drejtave tona pa simetrinë e detyrimeve që vijnë me këto të drejta.
Nuk ka asnjë shans që qeveritë të përmbushin detyrimet e tyre as
për 50 vitet e ardhshme. Le të jemi ne qytetarët e zakoshëm që të
ngremë zërin. Me të njëjtën vrull siç kërkuam të drejtat tona, le të
kërkojmë ne përgjegjësi për detyrimet tona. Mbase bota mund të
bëhet pak më e mirë nga ç’është. Nuk kam harruar falenderimet.
Në Frankfurt, në 8 Tetor, falenderimet para ishin për Akademinë
Suedeze që më dhanë Çmimin Nobel në Letërsi. Kam falenderuar
të gjithë botuesit e mi, përkthyesit dhe lexuesit e mi. Edhe një herë,
faleminderit. Dhe tani dua të falenderoj edhe shkrimtarët portugezë dhe shkrimtarët në gjuhën portugeze, ata të së shkuarës dhe
të tanishmit: Falë tyre letërsia jonë ekziston. Unë jam veçse njëri
prej tyre. E kam thënë edhe një herë që unë nuk kam lindur për këtë
gjë por më është dhënë. Kështu, falenderimet e mia.
10/
1
998
2/1
55