czyzn. W 2009 roku w rodzinnym mieście Pryce’ a, Ruthin, odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową.
Walijska nadzieja przerwana w sekundę – Tom Pryce
Zwycięzca Race of Champions, Thomas Maldwyn Pryce jest kolejnym z kierowców, którzy stracili życie w Formule 1. Walijczyk od dziecka marzył o zostaniu kierowcą wyścigowym, ale w jego części kraju nie było żadnej tradycji w tej dyscyplinie sportu, dlatego mężczyzna postanowił wziąć sprawy w swoje ręce. Wszystkie zarobione pieniądze zainwestował w wyścig na torze Silverstone, w którym nagrodą dla zwycięzcy był bolid Ford Lola T200. Mający w tamtym momencie zaledwie 20 lat Tom wygrał te zmagania i mógł zacząć realizować swoje marzenia. Jego debiut w Formule 1 miał miejsce podczas Grand Prix Belgii w 1974 roku z niewielkim zespołem Token, dla którego ścigał się tylko ten jeden raz. Krótko po wygraniu wyścigu w Formule 3 podczas Grand Prix Monako w tym samym roku, Pryce dołączył do zespołu Shadow i zdobył swoje pierwsze punkty w Niemczech, w swoim zaledwie 4. wyścigu. W późniejszym czasie zdobył 2 podia: w Austrii w 1975 i w Brazylii rok później. Podczas deszczowego treningu do Grand Prix Południowej Afryki w 1977 27-letni Pryce ustanowił najszybsze okrążenie. Podczas wyścigu nie miał tyle szczęścia i z dużą prędkością zderzył się z marshalem, Frederikiem Jansen van Vuuren, czego skutkiem była śmierć obydwu męż-
Ten drugi z Imoli – Roland Ratzenberger
Śmierć Rolanda Waltera Ratzenbergera jest bardzo często zapomniana przez fanów, gdyż – jak mówi nagłówek – był on“ tym drugim z Imoli”, chociaż w tej sytuacji powinno się go raczej nazwać“ tym pierwszym”. W wieku 18 lat, po ukończeniu szkoły zawodowej, rozpoczął swoją karierę wyścigową pod okiem Waltera Lechnera. W 1983 roku mężczyzna awansował do Formuły Ford, wygrywając liczne państwowe i kontynentalne tytuły, jak również Festival Formuły Ford w 1986 roku. Przez lata Ratzenberger ścigał się w licznych seriach: Formule 3, World Touring Car Championship, Brytyjskiej Formule 3000, 24h Le Mans oraz kilku japońskich. W 1994 roku Austriak podpisał kontrakt z Simtek, debiutując podczas Grand Prix Brazylii, do którego jednak się nie zakwalifikował.