Krajobraz tworzą przyrośnięte do podłoża kolonie korali madreporowych przyjmujące kształt owalnych brył , rozgałęzionych krzewów czy poziomych talerzy , osiągając rozmiary od kilkunastu centymetrów do 2-3 metrów . Pośród nich rozwijają się korale miękkie , gąbki i stułbiopławy . Polipy korali , czyli główne zwierzę tworzące rafę koralową uzyskują od 70 do 90 % energii od zooksentli czyli małych alg żyjących w ich tkankach .
Czym dokładnie jest rafa koralowa ?
Słowo " rafa " oznacza podwodną skałę lub grzbiet skalny zbudowany ze szkieletów organizmów morskich i sięgający najczęściej do samego dna . W przypadku tych najbardziej znanych raf koralowych skały zbudowane są z nawarstwionych przez tysiące lat wapiennych szkieletów koralowców madreporowych , zwanych również koralowcami kamiennymi .
Koralowce nie są jedynymi “ budowniczymi ” rafy . Szkielety martwych kolonii stanowią rusztowanie , które z czasem zostaje wypełnione wapiennymi okruchami muszli małży i ślimaków , skorupek i igieł jeżowców . Ten materiał jest cementowany wapiennymi wydzielinami glonów z grupy krasnorostów , które wytwarzają 50-80 % wapiennej skały stanowiącej fundament rafy .
Często , składnikiem rafy są szkielety kolonijnych stułbiopławów lub muszle dużych małży , takich jak przydacznia . Z kolei ukwiały , gorgonie i pozostałe koralowce , które nie posiadają wapiennego szkieletu , nie uczestniczą w budowie rafy .
Wapienna skała nie jest monolitem . Ruchy dna morskiego , erozja i aktywność żywych organizmów powodują , że jest pełna zagłębień , szczelin , grot i tuneli zapewniających dogodne warunki życia różnorodnym organizmom zamieszkującym rafę .
Barwne ogrody koralowe wśród których wirują tysiące ryb , to żywy " naskórek " rafy koralowej .
Budowa rafy uzależniona jest w dużym stopniu od charakteru dna morskiego . Na płyciznach dominują rozległe ogrody koralowe i pagórki rozdzielone łachami drobnego , białego piasku .
W miejscach , gdzie dno opada do większych głębokości , rafa ma charakter ściany lub stromego stoku , którego podstawa przechodzi w piaszczyste przedpole . W niektórych rejonach z piasku wyrastają w kierunku powierzchni koralowe kolumny i wieże - nazywane ergami .
Zagrożenie
Największym obecnie zagrożeniem dla raf koralowych na całym świecie jest zjawisko zwane bieleniem koralowców ( coral bleaching ). Pierwsze doniesienia o chorobie , powodujące degenerację żywej tkanki i oddzielanie się jej od twardego szkieletu pojawiły się w połowie lat 80 XX wieku . Od tego czasu regularnie obserwowane jest bielenie raf koralowych , skala tego zjawiska zwiększa się . Przed tą datą obumieranie raf koralowych było prawie nieznane , jednak najnowsze doniesienia wskazują na przyspieszenie tempa bielenia raf koralowych nawet pięciokrotnie .