Nobel Tıp Kitabevleri 2015 | Page 83

KISIM XXXII  Kemik ve Eklem Hastalıkları Ünite 1   ORTOPEDİK PROBLEMLER Bölüm 664 Büyüme ve Gelişme Lawrence Wells, Kriti Sehgal ve John P. Dormans Çeviri: Op. Dr. Serhat Mutlu Çocuklardaki büyüme modelleri ve gelişme tek bir çocuk için özgündür. İstatiksel olarak, herhangi bir ölçümde popülasyonun %95’i normal olarak tanımlanmakta ve ortalama 2 standart sapma mevcuttur. Bölüm 665 Çocuğun Değerlendirilmesi Lawrence Wells, Kriti Sehgal ve John P. Dormans Çeviri: Op. Dr. Serhat Mutlu Ortopedik bir problemi olan çocuğun değerlendirilmesinde ayrıntılı bir öykü ve tam bir fizik muayene çok önemlidir. Özellikle bebeklerde ve küçük çocuklarda, çocuğun ailesi ve tanıdıkları önemli bilgi kaynaklarıdır. Klinik tanıyı desteklemek için uygun radyolojik görüntüleme ve bazen laboratuvar testleri gerekli olabilir. ÖYKÜ Kapsamlı bir öykü prenatal, perinatal ve postnatal dönemleri hakkında ayrıntılı bilgi içermelidir. Prenatal hikaye annenin sağlık sorunlarını içermelidir: sigara içimi, prenatal vitamin kullanımı, yasadışı ilaç veya uyuşturucu madde kullanımı, diyabet, rubella ve cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar. Çocuğun prenatal ve perinatal öyküsü gebelik süresini, doğum sancısının süresini, doğum sancısının tipini (indüklenmiş veya spontan), doğum şeklini, doğumda herhangi bir fetal distres bulgusunu, doğumu takiben oksijen gereksinimlerini, doğum boyu ve kilosunu, Apgar skorunu, doğduğundaki kas tonusunu, beslenme öyküsünü ve hastanede yatış süresini içermelidir. Büyük bebeklerde ve küçük çocuklarda postür, hareket, beceri, sosyal aktivite ve konuşma açısından gelişimsel yapıtaşlarının değerlendirilmesi önemlidir. Eklem, kas, appendiküler veya aksiyel iskelet şikayetleri için spesifik ortopedik sorulara odaklanılmalıdır. Bu bölgelerdeki ağrı veya diğer belirtilere ilişkin bilgileri ortaya çıkarmalıdır (Tablo 665-1). Aile öyküsü kalıtsal hastalıklar açısından ipuçları verebilir. Bu, ayrıca çocuğun ilerideki gelişim beklentilerini tahmin edilebilir ve gerekli müdahalelere izin verebilir. FİZİK MUAYENE Ortopedik fizik muayene kapsamlı bir nörolojik muayene ile birlikte kas-iskelet sisteminin ayrıntılı incelenmesini içerir. Kasiskelet sisteminin incelenmesi gözlem, palpasyon, eklemin hareket yeteneğinin değerlendirilmesi, stabilite ve duruşu içerir. Temel nörolojik inceleme sensöriyel muayene, motor fonksiyon ve refleks muayenesini içerir. Ortopedik fizik muayene eklemin hareket açıklığı, dizilimi ve stabilitesi hakkında temel anatomi bilgisi gerektirir. Birçok kas-iskelet bozuklukları sadece fizik muayene ve hikaye ile teşhis edilebilir. Erişkinlerde yararlı olan bir tarama aracı şimdilerde çocuklar için düzenlenip geliştirildi, çocuğun duruş, kollar, bacaklar, omurga testi Şekil 665-1 (pGALS: Pediatrik Gait, Arms, Legs, Spine). Gözlem Çocuğun ilk muayenesi inspeksiyon ile başlar. Klinisyen gözlem esnasında Tablo 665-2’de listelenen kılavuzu kullanmalıdır. Palpasyon Palpasyon, ilgili bölgenin lokal sıcaklık artışı, hassasiyet; şişlik veya kitle, spastisite veya kontraktür, kemik ve eklem deformitesini; ekstremitelerin anatomik aksını ve uzunluklarının değerlendirmesini içermelidir. Kontraktürler konjenital veya edinsel nedenlerle ortaya çıkan hareket kaybıdır ve periartiküler yumuşak doku fibrozisi veya eklemi çaprazlayan kasların tutulumu sonucu oluşmaktadır. Konjenital kontraktürler artrogripoziste yaygındır (Bölüm 674). Spastisite hiperrefleksi ile ilişkili kas tonusunda anormal artışr ve serebral palside yaygındır. Deformite konjenital veya edinsel nedenlerle oluşan kemik veya eklemdeki anormal sabit şekil veya pozisyondur. Klinik muayene ile deformitenin tipini, lokalizasyonunu ve deformitenin derecesini değerlendirmek önemlidir. Ayrıca deformitenin sabit mi yoksa pasif veya aktif olarak düzeltilebildiğinin değerlendirilmesi, deformiteyle ilişkili kas spazmının, hassasiyetin ve hareketle ağrının varlığının değerlendirilmesi de önemlidir. Deformitenin sınıflandırması deformitenin bulunduğu plana bağlıdır: varus (orta hattan uzak) veya valgus (orta hatta doğru açı yapması) (koronal plan) veya rekurvatum veya fleksiyon deformitesi (sagittal plan). Aksiyel planda ise özellikle vertebrada, skolyoz, kifoz, hiperlordoz ve kifoskolyoz deformiteleri tanımlanabilir. Eklem Hareket Açıklığı Eklemin aktif ve pasif hareketi değerlendirilmeli, kayıt edilmeli ve karşı taraf ile karşılaştırılmalıdır. Objektif değerlendirme için gonyometre ile ölçüm yapılmalı ve kayıt edilmelidir. Eklem hareket yönü terminolojisi: Abduksiyon: Orta hattan uzaklaştıran hareket Adduksiyon: Orta çizgiye yaklaştıran hareket Fleksiyon: Başlangıç pozisyonundan eğilme hareketi Ekstansiyon: Eğilme hareketinden başlangıç pozisyonuna gelme hareketi Supinasyon: Ön kolu avuç içi yüze bakacak şekilde çevirmek Pronasyon: Ön kolu avuç içi yere bakacak şekilde çevirmek İnversiyon: Arka ayağı içe doğru çevirmek Eversiyon: Arka ayağı dışa doğru çevirmek İnternal rotasyon: Gövdenin ekseni yönünde içe doğru dönmek Eksternal rotasyon: Gövdeni ekseni yönünde dışa doğru dönmek Yürüyüş Değerlendirilmesi Çocuklar genellikle 8-16 ay arasında yürümeye başlarlar. Erken amblasyon geniş tabanlı duruş ile kısa adım uzunluğu, hızlı bir 2331