KISIM XXX Kulak
Bölüm 628
Genel Bulgular ve Değerlendirme
Joseph Haddad Jr.
Çeviri: Uzm. Dr. İbrahim Erdim, Dr. Ömer Erdur, Dr. Ali Demirci
KLİNİK TABLOLAR
Kulak ve temporal kemiğin hastalıkları sekiz klinik bulgu ve
semptomdan bir ya da daha fazlasıyla kendini gösterebilir.
Bölüm 629
İşitme Kaybı
Joseph Haddad Jr.
Çeviri: Uzm. Dr. İbrahim Erdim, Dr. Ömer Erdur, Dr. Ali Demirci
İNSİDANS VE PREVELANS
Bilateral nöral işitme kaybı hafif (20-30 dB), orta (30-50 dB),
ciddi (50-70 dB) ve derin (>70 dB) olarak sınıflandırılır. Dünya genelinde yaklaşık 278 milyon insanda orta ya da daha
ileri derecede işitme kaybı bulunurken; buna ek olarak 364
milyon insanda hafif işitme kaybı mevcuttur. Amerika Birleşik Devletleri’nde ortalama neonatal işitme kaybı insidansı
1,1/1.000 bebektir; eyaletler arası bu oran 0,22 ile 3,61/1.000
arasında değişir. Çocuklar ve adolesanlarda hafif veya daha
ileri işitme kaybı oranı %3,1’dir. Latin Amerikalılar, Afrika kökenli Amerikalılar ile düşük sosyoekonomik düzeyli ailelerde
bu oran daha yüksektir.
Çocukluk çağında işitme kaybının başlangıcı herhangi bir
zamanda olabilir. Erken çocukluk çağında orta kulak hastalıklarına bağlı hafif veya geçici işitme kaybı sıklığı artmaktadır.
İŞİTME KAYBI TİPLERİ
İşitme kaybı periferik veya santral kaynaklı olabilir. Periferal
işitme kaybı iletim tipi, sensorinöral veya mikst tip olabilir. İletim tipi işitme kaybı (İTİK) sıklıkla sesin dış veya orta kulaktan
geçişinde disfonksiyona bağlı ya da ses enerjisinin iç kulakta ve
8. sinirde nöral aktiviteye dönüştürülememesine bağlı olabilir.
İTİK çocuklarda işitme kaybının en sık nedenidir ve sesin fiziksel olarak dış ve/veya orta kulaktan geçişinin engellenmesine
bağlıdır. Kulak kanalındaki sık rastlanan İTİK nedenleri atrezi ve
stenozlar, sıkışmış serumen veya yabancı cisimlerdir. Orta kulakta timpanik membran (TM) perforasyonları, kemik zincirde
kopukluk veya fiksasyon, efüzyonlu otitis media, otoskleroz ve
kolesteatoma İTİK’e sebep olabilir.
İç kulaktaki hasarlar veya gelişim bozuklukları sensorinöral işitme kaybına (SNİK) sebep olur. SNİK nedenleri gürültü,
hastalıklar veya ototoksik ajanlara bağlı titrek tüylü hücrelerin
destrüksiyonu; yuvarlak veya oval pencerede perilenf fistülü ve
8. sinirin akustik dalının lezyonlarıdır. İTİK ve SNİK kombinasyonları mikt tip işitme kaybına neden olur.
2188
Santral işitsel sinir sistemini oluşturan 8. sinir proksimaliyle serebral korteks arası yolaktaki bozukluklar santral (ya da
retrokoklear) işitme kaybı olarak adlandırılır. 8. sinir ve serebellopontin köşenin tümör ya da demiyelinizan hastalıkları bu
tip işitme kaybına sebep olurlar fakat çocuklarda nadiren görülürler. Diğer bir santral işitme bozukluğu Santral İşitsel İşlem
Bozuklukları’dır ve gürültülü ortamda seçici dinleme zorluğu,
iki kulak arasında algıların kombinasyonunda bozukluk ve
konuşmayı algılamadaki bozuklukları içerir. Bu bozukluklar
dikkat eksikliği, okulda ders ve davranış problemleri olarak
kendini gösterir. Santral İşitsel İşlem Bozuklukları’nın tanınması ve dökümantasyonu önemlidir. Bu sayede ebeveynler ve öğretmenler uygun tekniklerle bu çocukların öğrenme becerilerini
arttırabilirler.
ETİYOLOJİ
İşitme bozukluklarında etiyolojik nedenler işitme kaybının
iletim ya da sensorinöral olmasına bağlıdır. İTİK’lerin birçoğu edinseldir. En sık sebebi orta kulakta sıvı toplanmasıdır.
Konjenital nedenler pinna, dış kulak yolu, timpanik membran
(TM) ve kemikçik zincir anomalileridir. Nadiren konjenital kolesteatom ve diğer orta kulakta kitle oluşturan nedenler İTİK’e
neden olurlar. TM perforasyonu (örn. travma, otitis media),
kemik zincir devamlılığındaki bozukluklar (örn: enfeksiyon,
kolesteatom, travma), timpanoskleroz, edinsel kolesteatom,
kulak kanalı ya da orta kulaktaki kitleler (örn. Langerhans
hücreli histiyositoz, tükürük bezi tümörleri, glomus tümörleri, rabdomiyosarkom) de İTİK’e neden olabilir. Otoskleroz,
osteopetroz, fibröz displazi ve osteogenezis imperfekta gibi sık
olmayan nedenler orta kulak ve temporal kemiği etkileyerek
İTİK’e yol açabilir.
SNİK konjenital veya edinsel olabilir. Edinsel SNİK genetik,
enfeksiyöz, otoimmün, anatomik, travmatik, ototoksik ve idiyopatik faktörler sonucu meydana g