My first Magazine Mozaika Obrzańska 2/2017 | страница 22

Nie potrzebne nam gadżety! Jak widzimy, brak telefonów i Internetu w pokojach seminarzystów sprzyja odnajdywaniu nowych pasji. conych starców i dzieci. Czy- nią ich życie bardziej ludzkim. Zadanie Chciałbym wspomnieć o pracy Misjonarzy Oblatów Ma- ryi Niepokalanej w archidiecezji poznańskiej, do której przybyli w roku 1926. Obecnie znajdują się w niej dwa najważniejsze domy zakonne: dom prowincjalny w Poznaniu i Wyższe Seminarium Duchowne w Obrze. Bardzo wie- lu oblatów w tej diecezji spełnia- ło i nadal spełnia różne posłu- gi. Są wśród nich wykładowcy Wydziału Teologicznego UAM; są kaznodzieje i rekolekcjoniści; duszpasterze, spowiednicy oraz kapelani. Ich bardzo różnorodna posługa jest przez nas zauważa- na i ceniona. Ile razy zwracałem się z prośbą o pomoc, podjęcie jakiejś doraźnej czy stałej pracy duszpasterskiej, tyle razy spoty- kałem się z życzliwą odpowiedzią i konkretnym wsparciem. Stąd w imieniu Księdza Arcybiskupa i własnym oraz wielu naszych 22 mozaika obrzańska I to jest nasze wspólne wielkie zadanie – troska o nowe powołania misyjne i kapłańskie dla Oblatów, dla naszej Poznańskiej Archidiecezji, dla licznych dzieł, jakie w Kościele Bóg powołał. księży i wiernych, jestem tu, aby podziękować Misjonarzom Ob- latom MN. za ich dziewięćdzie- sięcioletnią obecność i posługę w archidiecezji poznańskiej. Sły- szę od wielu księży proboszczów słowa uznania dla pracy dusz- pasterskiej tych zakonników. Często powtarza się zdanie: oni nas rozumieją, księży diecezjal- nych, rozumieją i czują parafię, mają dla nas braterską miłość. Sprawił to zapał jednego nawró- conego człowieka – św. Euge- niusza de Mazenoda, który roz- palił zapał i gorliwość misyjną w sercach wielu tysięcy mężczyzn, którzy za wzorem Założyciela od- dali swoje życie na służbę Chry- stusowi i Maryi Niepokalanej. Niebawem w Obrze, z mandatu Księdza Arcybiskupa, będę udzie- lał sakramentu święceń. Siedmiu kandydatów zostanie wyświęco- nych na prezbiterów, a sześciu na diakonów. To wielka radość, ale też i zaduma – tak ich niewie- lu wobec ogromnych potrzeb i wyzwań, jakie Bóg przed nami stawia. I to jest nasze wspólne wielkie zadanie – troska o nowe powołania misyjne i kapłańskie dla oblatów, dla archidiecezji poznańskiej, dla licznych dzieł, jakie w Kościele Bóg powołał do istnienia. Módlmy się dzisiaj, by było wielu Bożych i Maryjnych szaleńców, by nie zabrakło mło- dych, którzy jak Maryja Niepoka- lana, jak św. Eugeniusz, powie- dzą Panu Bogu: „Tak”, „Niech mi się stanie”, „Poślij mnie!” Amen.