Muğla Anadolu Lisesi Genç Kalemler Kulübü-PIRILTI DERGİSİ pırıltı 2018 | страница 56

SEFİL CANLAR
Ölülerin kanlı çarşafları
Kimilerine keyif olurken
Mezarlar, al yazma bağladı.
Çocuklar; aç, sefil, kimsesiz
Ana baba bilmezken
Silahları oyuncak sandı
Kardeşi kardeşe kırdırırken
Sızlamayan yürekleri
Bir kağıt parçası için, aç;
Sefillik diz boyu gelirken
Yakalarından eksik olmayan elem
Binbir musibet başlarında iken
Öldüreceklerdi o son yosmayı
Daha nefes dahi almadan
Minik ellerin kabuslarında gördükleri
Ölü, çürümüş bedenler
İnsanlığı insana öldürttüler
Kendi bildikleri doğrularda yüzenler
Bilmedikleri denizlerde
Azgın dalgalara yenik düştü
Yüzlerinde oluşan her çizgi
Öldürdükleri
Güzel bedenlerin anısına hasret
Güneş battığında bu sefer
Son umut parçası
Işıkların içinde kayboldu
İnsanların son iyiliği
İsa’nın ölümünde son buldu
“Tanrım, Tanrım; beni neden terk ettin?”
Yasemin Karaca