kışın ayazında mermiler ıslansın diye bebeğinin battaniyesini ve kazağını mermilere örtüp soğuktan donarak ölen Şerife Bacı’ ya sahip olduğumuz için, hendekler teyemmüm abdesti alıp namazını aksatmayan, cebinde Kur’ an-ı Kerim taşıyıp zaman buldukça okuyan, dostlarının ölümünü bir bir gören yine de pes etmeyen askerlere sahip olduğumuz için, Mustafa Kemal gibi başarılı bir lidere sahip olduğumuz için … Şükür et Allah’ a. Sana diyorum! Çatılara çıkıp bağır:‘ kalbim hala atıyor, nefesim hala vatan. Bembeyaz kefenler görüyorum, nefesim hala vatan’ Haydi, kes sızlanmayı. Kaybettiğin onca can, şehitlik mertebesine ulaştı. Gözünden düşen her bir ruh, kendine en güzel yeri buldu. Sana diyorum! Çık Çanakkale Şehitliği’ ne. Bak oradaki onlarca Mehmetçiğe ve hayal et mertebeye ulaşıp da kefensiz kalan kınalı kuzuları.‘ Sen Türkoğlusun’ Tekrar et kendi kendine.‘ Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor. Bir hilâl uğruna Ya Rab, ne güneşler batıyor.’ Hey, sen! Sana diyorum. Gururlan. Türk olmaktan, bu vatana sahip olmaktan, yüreği güzel Mehmetçiklere sahip olmaktan, gururlan. Söylediklerim yüreğini mi dağlandırdı? Varsın dağlansın. Memleket sevdasından, destandan, belki bir tas üzüm hoşafından yüreğin dağlansın. Anaların, oğullarının son kez kokusunu içine çekerken‘ vatan sağolsun’ deyişi yankılansın dağlarda. Ne zaman ki şuursuzca mabedine ayak basılırsa, öfkeni zehirli bir ateş gibi kus. İçindeki Şerife Bacı, Mehmet Akif, Seyit Onbaşı, Mustafa Kemal yeşersin. Ve haykır ona:‘ Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın bu toprak, bir devrin battığı yerdir. Eğil de kulak ver bu sessiz yığın, bir vatan kalbinin attığı yerdir.’ Sana diyorum! Sen Türksün. Sen Türk Milletisin. Savaşta ölürsün şehit olursun, sağ kalırsın gazi olursun. Adını destanlara yazdırırsın. Tarih kitaplarının en gözde konusu olursun. Sana diyorum! Sen kutsalsın. Yerin cennetin en güzel köşesi olsun. Bütün Mehmetçiklerimizin ruhu şad olsun …
Sena Benlioğlu