Muğla Anadolu Lisesi Genç Kalemler Kulübü-PIRILTI DERGİSİ pırıltı 2018

çekildi, gerekli işlemler yapıldı, ama benim aklımdaki tek soru akşam arkadaşımla buluşabilecek miydim? En son bacağımın alçıya alınmasının ardından bu umudum da son bulmuş oldu. Hastanedeki işlemlerin ardından bacağım alçılı bir şekilde yine ambulans ile eve getirildim. Arkadaşımın ailesi durumdan haberdar olunca akşam bize gelmeye karar verdiler. Uzun süredir görmediğim arkadaşımla bu şekilde görüşmek açıkçası pek iyi olmadı ama sonunda görüşmüştük ya. Şimdi asıl konu bu kazanın ameliyat gerektirip gerektirmeyeceğiydi. Ben ve bizimkiler pek ameliyat olacağım kanaatinde değildik. Ta ki cumartesi günü ameliyata girmem gerektiği haberini alana kadar. Beni birden bir korku kapladı. Halbuki ameliyatlık bir durum olacağı aklımın ucundan bile geçmiyordu. Az önce de dedim ya bu zamana kadar kazalardan hep ucuz kurtulmuştum. Bu biraz ağır gelmişti açıkçası. Ameliyat günü pazartesi olarak belirlendi. Pazartesi gününe kadar internetten bir ameliyatla ilgili her şeyi öğrenmiştim sanırım. Çünkü insanı asıl korkutan bilmediği şeydir derler ya gerçekten de öyle. Öğrendiğim bilgiler bir nebze de olsa rahatlatmaya yetmişti beni. Ameliyat sabahı ambulans ile hastaneye götürüldüm. Gerekli hazırlıklar yapıldı. Ameliyata girmeden önce öğrendiğim bilgiler ışığında aklımda tek bir soru vardı. Ameliyatı beni uyutarak mı yapacaklardı yoksa ben ayık iken lokal bir anestezi ile mi işi halledeceklerdi. Ben şiddetle uyutarak yapmalarını temenni ediyordum. Sonunda vakit gelmişti. Ameliyathaneye getirildim. İçeride Cem Karaca çalıyordu. Gerekli hazırlıklar yapıldı ve beklemediğim bir şekilde anestezi doktoru bana uyumak mı istediğimi yoksa lokal anestezi mi istediğimi sordu. Teyit etmek için “Bu bir seçim şansı mı?” diye sordum. Evet cevabını alınca uyumak istediğimi söyledim. Bunun üzerine yediğim anestezinin ardından bir dizi karıncalanma eşliğinde uykuya daldım. Uyandığımda doğal olarak çok ağrım vardı. İlk iki gün doğru düzgün ayılamadım. Bu sırada başta arkadaşlarım olmak üzere sevdiklerim ziyaretime geldi. Ağrıdan dolayı uykusuz iki gecenin ardından ağrılarım azaldı. Doktorlarım kontrollere gelmeye başladı. En sonunda perşembe günü taburcu oldum. Eve gitmeden bacağıma açısı ayarlanabilir bir dizlik bağladılar. Bacağım yine dümdüz kalacaktı ama her türlü alçıdan daha iyiydi. Eve geldiğim için çok rahatlamıştım. Yürüyemiyordum ama en azından hasta yatağı ve hastanenin uzaktan göremediğim televizyonu yerine oturma odasının köşe koltuğuna kurulmuş kendi televizyonumu izliyordum. Ancak bu rahatlık artık kendini bıkkınlığa bırakıyordu. Günler böyle geçiyor ve ben doğru düzgün yürüyememenin verdiği psikolojik çöküntüyle daha da sıkılıyordum. Ama bir yandan da bacağım biraz daha iyileşiyor, daha rahat hareket ediyordum. Bu şekilde geçen iki haftanın ardından artık okula gitme vaktim gelmişti. Pazartesi günü okula gideceğim kesinleşti. Bu halde üst katlara çıkamayacağım için sınıfımızı zemin kattaki fizik laboratuvarına taşıdılar. Artık dersleri sınıfça orada işleyecektik. Sınıf, okuldaki diğer sınıflara göre daha uzundu ve sınıfta U şeklinde birleştirilmiş, üzerinde çeşitli elektrik aksanları

Muğla Anadolu Lisesi Genç Kalemler Kulübü-PIRILTI DERGİSİ pırıltı 2018 | Page 52