Międzynarodowa Konferencja Edukacyjna Publikacja pokonferencyjna | Page 15

Dr Michal Šimůnek studiował na Wydziale Filozofii i Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Karola w Pradze (tytuł doktora). Obecnie jest badaczem w Instytucie Historii Współczesnej Czeskiej Akademii Nauk w Pradze. Główne obszary badawcze dr. Šimůnka to historia nauk biologicznych w Czechach i na Morawach w XIX i XX wieku, a także polityka naukowa.

Wykład dr. Šimůnka dotyczył nazistowskiej eutanazji, ze szczególnym uwzględnieniem rozszerzenia tego programu na Czechy, Morawy i Śląsk. Znana też jako akcja T4, była to „pierwsza zorganizowana, masowa zbrodnia, którą nazistowskie Niemcy przeprowadziły na pacjentach szpitali psychiatrycznych”. Podkreślając wpływ podziałów politycznych po układzie monachijskim, dr Šimůnek przedstawił, jak nazistowski program eutanazji był wdrażany w tym regionie, zwracając uwagę na kryteria selekcji pacjentów, którzy byli transportowani do ośrodków zagłady w nazistowskich Niemczech, a konkretnie do Pirna-Sonnenstein i Hartheim.

Przedstawiając dane statystyczne dotyczące Ofiar, uwypuklono złożoność identyfikacji osób skazanych na śmierć, oraz wskazano związek między programem eutanazji a Holokaustem. Ponadto dr Šimůnek podkreślił wagę uznania i upamiętnienia Ofiar, odnosząc się do ograniczeń

w tym zakresie, wynikających ze stygmatyzacji i niskiego statusu społecznego pokrzywdzonych  osób. Na zakończenie dr Šimůnek omówił historyczne bariery utrudniające badania i upamiętnienie, w tym tajny charakter programu eutanazji i późniejsze komplikacje po II wojnie światowej, szczególnie w odniesieniu do zmian w strukturze ludności i odmiennych interpretacji prawnych wydarzeń związanych z tym programem.

Dr Dovilė Budrytė urodziła się i wychowała w Wilnie, a obecnie mieszka w Atlancie. Jest profesorką nauk politycznych w Georgia Gwinnett College i pracuje nad projektem EUROPAST

w Instytucie Stosunków Międzynarodowych i Nauk Politycznych na Uniwersytecie Wileńskim. Jako badaczka została również zaproszona do współpracy w Instytucie Badań Transdyscyplinarnych Vytautasa Kavolisa na Uniwersytecie Witolda Wielkiego na Litwie. Jej zainteresowania badawcze obejmują politykę pamięci, traumę, zagadnienia dotyczące sprawiedliwości wobec Ofiar Holokaustu i gender studies. Wśród jej publikacji znajdują się artykuły na różne tematy związane

z prawami mniejszości i polityką pamięci, jedna autorska i pięć współredagowanych książek,

w tym Memory and Trauma in International Relations: Theories, Cases and Debates (współredakcja

z Ericą Resende) oraz Defending Memory in Global Politics: Mnemonical In/Security and Crisis (współredakcja z Ericą Resende i Dougiem Beckerem). W 2015 roku dr Budrytė otrzymała nagrodę „University System of Georgia Excellence in Teaching”. W latach 2022-2024 pełniła funkcję prezeski AABS (Stowarzyszenie dla Rozwoju Sudiów Bałtyckich). Obecnie jest redaktorką naczelną

multidyscyplinarnego czasopisma recenzenckiego „Lituanus”.