Historia Polski w liczbach GUS Historia Polski w Liczbach GUS z 1994 | Seite 70

tystyce Polski" 6) (opublikowanym dopiero w 31 lat po jego śmierci w 1845 r.) przedstawił analizę ujęć stanu ludności i niektórych danych jej struktury. Wykorzystywanie danych liczbowych opublikowanych w tych pracach wymaga dokładnej ich analizy i weryfikacji. 2. KRÓLESTWO POLSKIE Lata 1815--1866 Do połowy lat sześćdziesiątych XIX w. zbieraniem i opracowywaniem danych statystyki ludnościowej zajmowała się Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych i Policji, w 1832 r. nazwana Komisją Rządową Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego. W ramach organizacyjnych tej Komisji powoływano służby · statystyczne, które chociaż działały z przerwami (Biuro Statystyczne od 1824 do ok. 1830 r., Oddział Statystyczny od połowy lat czterdziestych do połowy lat sześćdziesiątych) to jednak badania dotyczące zaludnienia Królestwa Polskiego prowadzono stale przez specjalnie do tych prac wyznaczone zespoły osób. 7) Na polecenie tejże Komisji bezpośrednią działalność w zakresie statystyki ludności prowadziły władze administracyjne wszystkich szcze- bli, nie podejmując jednak z własnej inicjatywy - z wyjątkiem magistratów niektórych tylko miast - żadnych badań demograficz- nych. Głównym źródłem informacji, na podstawie których w Królestwie Polskim aż do I wojny światowej lokalne władze zbierały, a instytucje statystyczne sporządzały i publikowały zestawienia o stanie ludności, były księgi ludności. Nakaz ich założenia - zgodnie z Kodeksem Napoleo- na - otrzymali postanowieniem dekretu z 18 I 1810 r. prezydenci i burmistrzowie miast oraz wójtowie gmin. Bardziej szczegółowe zasady prowadzenia ksiąg ludności określono jednak dopiero w 1818 r., a od 1861 r. wprowadzono obowiązek zakładania odrębnych ksiąg dla ludności stałej i ludności niestałej. Odnotowywano w nich m.in. płeć, wiek, stan cywilny, przynależność stanową, wyznanie, zawód, miejsce poprzedniego zamieszkania. Informacje te pozwalały na coroczne zbiorcze ustalanie stanu i struktury ludności każdej miejscowości, a także pośrednio zmian spowodowanych ruchem naturalnym i wędrówkowym. Dane liczbowe uzyskiwane z ksiąg ludności obciążone były jednak dość licznymi błędami. Podłożem tych błędów była niepełna rejestracja mieszkańców w księgach, a także pomyłki przy sporządzaniu zestawień. 52