Leuk idee, maar dat blijkt met een koersfiets iets moeilijker gezegd dan gedaan. Een mountainbike is hier meer op zijn plek. Dat bewijzen twee mountainbikers die me fluitend voorbij fietsen. Het gaat opnieuw om een vader met zijn zoon. " Ons geluk kan niet op ", lacht de vader. " Dit is een paradijs voor mountainbikers en gravelaars." Met een groen lachje klauter ik amechtig naar de top van de 55 meter hoge Avonturenberg. Terwijl Staf en zijn vader hun techniek verbeteren op het skillpark, plof ik me neer om even uit te blazen en de omgeving in me op te nemen. Onder mij ligt de voormalige mijnsite waar naarstig aan de toekomst wordt gewerkt. Een kerktoren deelt de skyline met twee slanke minaretten. Daaromheen strekt zich één grote groene zee uit. Daar moet ik naartoe.
Heilig water
Via kronkelende asfaltpaden fiets ik Nationaal Park Bosland binnen. De bomen zorgen voor welkome verkoeling, want de weerberichten spreken van temperaturen tot dertig graden. Genoeg drinken dus. Dat kan( op eigen risico, zoals het op een bordje staat vermeld) aan Koersels Kapelleke. Terwijl enkele fietsers zonder aarzelen hun bidons vullen, kijkt een koppel geamuseerd toe. " Als je graag PFAS drinkt, moet je van deze bron drinken ", grapt de man. Nog voor ik kan reageren, mengt een kordate dame zich in het gesprek. " Ach jong, ge moet niet alles geloven." Zij gelooft liever in de legende van boer Jan Swartenbroekx, die hier exact 200 jaar geleden tijdens het werken op de heide werd overvallen door hevige krampen. Na een gebed tot Maria vond hij een bron, dronk ervan en genas. Uit dankbaarheid plaatste hij een Mariabeeldje. Wat later volgde een kapel.
" Dit is het lekkerste water ter wereld ", zegt de West-Vlaamse Els zonder verpinken. " Veel beter dan Spa en Chaudfontaine." Els kampeert hier in de buurt en komt meermaals per week naar de kapel om water op te halen.
" Het is trouwens geen toeval dat het altaar in deze kapel op die specifieke plaats staat. Onder dit altaar kruisen twee wateraders elkaar. Hier is de energie het krachtigst en die gebruikt de pastoor om zijn woorden kracht bij te zetten." Ik kijk haar een beetje bedenkelijk aan, waarop ze prompt een wichelroede bovenhaalt. " Hier, doe de test zelf maar." En zo stap ik met een wichelroede in de hand tot aan de deur van de kapel. En effectief. Aan de houten toegangsdeur schiet de wichelroede een andere kant op. " Zie je wel." Ik trek grote ogen. Waardoor het bordje dat aan de toegangsdeur hangt nog duidelijker zichtbaar wordt: " Zet je gsm maar op stop, hier heb je rechtstreeks contact met God." Ik geloof er niks van, maar dat er krachten zijn die ons leven beïnvloeden, daarvan ben ik heilig overtuigd.
28