Hatta onu gördüğümüz yere tekrar
gitmiştim ama bulamamıştım. Bu
yaşıma kadar adım nüfûsa yazıldı, okul
defterine, üniversite diplomasına yazıldı
hattâ iş başvurusuna yazıldı. Hiçbiri bu
meczubun defterine yazıldığım kadar
önemli gelmemişti. 2 gündür “Bir
deftere yazıldık ama ne defteri…”
diyordum. Bunları düşünerek geçmişti 2
günüm. Geçen 2 gün sonrasında
internette haberleri kontrol ediyor,
bizim şehirle ilgili haberleri tarıyordum.
Derken bir haberin yanındaki fotoğraf
gözüme ilişti. Hemen haberin içeriğine
tıkladım.
Haberin içeriğindeki fotoğraf pek
tanıdıktı. Evet, evet bu o defterdi. Hani 2
gün önce gördüğüm meczubun defteri…
Hatta biraz daha büyüttüm, ekrana
doğru yaklaştım.
Adımı soyadımı, attığım tarihi, selâm
yazdığımı gördüm ve birden ürperdim.
Haber şuydu:
Eskişehir Oto Sanayisi’nde Cinayet!
Polislere
hakaret
eden
grubun
konuşmalarını duyan, isminin Selami A.
Olduğu öğrenilen zihinsel engelli adam,
gruptaki adamlara karşı bağırmaya
başladı.
Gruptakiler de onun bağırmalarına
karşılık, zihinsel engelli Selami A’nın
çantasında taşıdığı jopla darbederek
Selami
A’yı
öldürdü.
Zanlıların
iddialarında:
“Aramızda
konuşuyorduk. Arkadaşlardan biri,
kırmızı ışıkta geçmiş. Polis bunu görünce
ceza yazmış. Bu duruma çok sinirlenen
arkadaşım, polise küfretmeye başladı. O
ânda elinde gazete kağıdı olan adam,
bize karşı bağıra bağıra gelmeye başladı.
Sinirli olan arkadaşım da adamın üzerine
yürüdü. “Adam polislere hakaret
etmeyin. Onlar bizim polisimiz” diye
bağırmaya devam ediyordu. Çok hızlı
konuştuğu
için
çoğu
kelimesini
anlayamadım ama onun polisleri
savunduğunu anlayan arkadaşım önce
onu yumruklamaya başladı, sonra
adamın büyük torbasından beyaz bir jop
çıktı.
56