Ahsen anlam olarak en güzel demek. Bir
çocuk ne yapacak da en güzel olacak?
Olamayacağı kesin. Ama niyet bunu
bekliyor. O zaman ne olacak? Olacağı şu:
Böylesi, anlamca kişiden çok fazla
beklenti içeren kelimeleri isim olarak
taşıyan kişiler çatışmacı, ben merkezli,
iletişimi zor, egoları yüksek, bulunduğu
ortamda
farkedilmek
isteyen,
farkedilmezse hemen kırılan, dominant
karakterli, arkadaş bulmaları zor,
uyumsuz insanlar olacaklar demektir.
Bugün isim meselesi maalesef bir
"komedi", hatta traji-komik haline
gelmiştir. İnsanlar “benim çocuğumun
ismi kimsede olmasın” diye garip mi
garip isimler buluyor ve bunun neticesi
garip mi garip çocukları oluyor. O kadar
garip ki, insan türünün daha önceleri
böylesi sorunları ortaya çıkmamıştı. Her
beklenti, her nimet muhakkak bir bedel
ister. İsimler meselesine bu açıdan
bakmak gerekiyor ve biz bu konuda ağır
bedeller ödüyoruz. Çok geniş olan bu
meseleye şimdilik bu kadarla değinmiş
olalım.
Bilindiği üzere Divan şiiri daha çok İran
esaslıdır. Ancak farklı milletlere ait
mitleri de bu edebiyatta görmek
mümkün. Sizin de Eski Türk
Edebiyatı'nın mitolojik yönelimlerini
Divan şiiri çevresinde ele aldığınız
çalışmalarınız var. Bu çalışmaların
edebiyatımız
için
önemi
nedir,
çalışmalar sonucunda nasıl sonuçlar
elde ettiniz?
Mesela ilk elde ettiğim sonuç, “bilindiği
üzere Divan şiiri daha çok İran esaslıdır”
cümlesinin ne kadar tartışmaya açık
olduğudur. Özellikle Tanpınar’ın ve daha
sonraları da başkalarının ısrarla
vurguladığı, “Divan şiirinin mitolojisi
doğrudan Şehnâme’den gelir.” yargısının
ne kadar genellemeci olduğudur.
Aksine,
Divan
şiirinin
mitolojisi
Şehname’den gelmiyor, hatta mitolojik
göndermeleri çoğunlukla Şehname ile
örtüşmüyor. Divan şiiri, Çin, Hint, İran,
Ortadoğu kavimleri, Yunan vb. pek çok
mitsel kaynağa bizi refere ediyor ama
mitolojisi doğrudan hiçbir kaynaktan
veya milletten gelmiyor.
32