BROODKRUIMELS. 81
vrouw gezegd werd: hoe dat “lasten dragen” beteekent eene wederkeerige betooning van liefde en geduld bij wederzijdsche feilen en zwakheden; en hoe alleen op die wijs het huwelijk kan worden wat het moet zijn – vooruitgang en verbe-tering. Maar toch buurman, al zijn wij mannen sterker dan de vrouwen, het dragen verstaan zij beter dan wij; – wij dragen met de schouders zij met het hart”
De treurende zweeg en de rust voor den landman was ten einde; het paard trok den ploeg door den akker, een raaf stapte weêr bedachtzaam achteraan, hier en daar viel een ver-dord blad ruischend neder van hef en boom, de witte draden der herfstspinnen zweefden langzaam door de zonnige lucht en hecht-ten zich aan den rouwband des armen mans, die terugkeerde naar zijne eenzame woning; en de korte herfstdag ging spoedig voorbij, het roode gebladerte scheen nog rooder in den glans der ondergaande zon en het heerlijke avondrood dat als eene vuurzee over den hemel als uitgestort was, verkondigde: “er zal een schoone dag volgen.”
Maar de treurende dacht aan het avondrood bij de stervens-sponde zijner zalige vrouw en ook in zijn hart heette het daar-van: “er zal een schoone dag volgen.”
Wie gevallen is, valle op zijne knieën, zoo zal hij weder op-gerigt worden!
Het is een heerlijke troost te weten dat de Heer te allen tijde, bij dag en bij nacht, spreekt en hoort en verhoort.
Haast u, wanneer gij een ongelijk hebt goed te maken: ver- sche wonden zijn het ligtst te genezen.
Meestal is eene loftuiging slechts leengoed, dat vroeger of later met interest wordt terug verlangd.