CONSTANCE CHORLEY. 225
Dikwijls was dat op het punt geweest, maar even dikwijls was het door de zusters bijgelegd.
Ditmaal was HUMPHREY STANDISH nog niet halfweg Iversham, of wie trad, nog zoo laat op den avond, het afgelegen Peeler Pond binnen? CHRISTOFFEL VALLON, in armoedige plunje, met een klein pakje, dat hij aan eenen over den schouder liggenden doornstok droeg! Weinige oogenblikken later en hij lag in de armen zijner ouders, de eenigen die het hem vergeven konden dat hij vier jaren lang weg was geweest en als een arme duivel terugkwam.
Een schrijver moet, als hij zijne roeping wel begrijpt, ook iets aan het nadenken en de eigen verbeelding van den lezer overlaten. Daarom onthouden wij ons van mededeeling der ge-sprekken, uitroepingen, vragen en al wat de monden der VAL-LON’s en wat tot hen behoorde, in beweging bragt bij deze zoo onverwachte terugkomst van KRIS. Zelfs MARY kwam er aan te pas, want zij moest dag aan dag een uur vroeger op, ten einde tijdig met haar werk klaar te zijn. Moeder EEFJE had haar handen vol voor KRIS, opdat hij, gelijk men zich van eene over-dragtelijke uitdrukking bediende, “behoorlijk Zaturdag-avond kon houden.”
Op den Zaturdag-avond volgt een Zondag morgen, en hoe nu de STANDISH-en het dien morgen vroeg reeds wisten, met zekerheid wisten, dat KRIS terug was gekomen, kunnen wij niet zeggen; maar wel, dat HUMPHREY en MARGARETHA besloten, nog denzelfden namiddag naar Peeler Pond te rijden ten einde het fijne van de zaak niet te moeten opscheppen aan de afgeleide beekjes der vertellingen van barbiers en kerkgangers, maar de tijdingen kersversch te drinken uit de bron zelve. Het zou broe-der en zuster VALLON niet onaangenaam zijn als zij eenig blijk ontvingen van de belangstelling der “Voerman’s ruist”-lieden, en HUMPHREY en MARGARETHA drongen elkanderen, misschien ook ieder zich zelv’ met de noodige welsprekendheid op, dat er niets bij hen onder liep van het bittere: “zie je wel, wij heb- ben het wel gezegd!” niets van ondeugend vermaak in de ellen-dige wijze waarop het met KRIS was uitgekomen.
Daar HUMPHREY STANDISH en zijne vrouw dien middag zeer